“Matta, Luka, Markos, Yuhanna” kelimeleri size bir şey ifade ediyor mu? Bilgiye ulaşma kolaylığı olan günümüzde şu kelimeleri, çeşitli dijital ortamlardaki arama motorlarına yazın bakalım, ne çıkıyor? Lâfı uzatmayalım. Bu kelimeler dört ayrı İncil’in isimleri olarak bilinir. Aslında çok daha fazla olan İncil nüshaları, Hıristiyan otoriteler tarafından dörde indirilmekle gûyâ kargaşanın önlendiği sanılır.

Gelelim Risale-i Nur’a. Kendilerini Risâle-i Nur eserleri basmaya yetkili zannedenlerin yayınladıkları kitaplara bakar mısınız? Her birinde farklı bir Risale-i Nur görürsünüz. Bir nüsha, diğer nüshadan az veya çok değişik metinler ihtiva eder. Kendilerini “nâşir” sayanlara “Bu metin sahîh midir?” diye sorsanız alacağınız cevap bellidir: “Evet, bu kitaplar Üstad Hazretlerinin kontrolünden geçmiş muteber metinlerdir.”

Peki bu kontrolden geçme işinin delili, şahidi var mıydı? Üstad Hazretleri hangi tarihte, hangi mekânda, kimlerin Osmanlıca el yazma nüshaları ile Latince baskıları karşılaştırıp “Evet bu Latince nüsha, neşre uygundur” demişti? Maalesef bu konuda hiçbir belge, delil ve şahid bulunmuyor.

İşin acıklı tarafı: Birbirini tutmayan o metinlerin hepsi de Üstâdın kontrolünden geçmiş iddiası taşıyor. Yani Üstâd Hazretlerine iftirâ ediliyor. Risale-i Nur’u, İncil gibi bir sürü farklı nüshaya ayrıştırma projesi, altmış beş yılı aşkın bir süreden beri sinsice yürütüldü ve maalesef büyük mesafe de alındı.

İşte Rahle Yayınları bu sinsice yürütülen projeyi önlemek üzere yola çıktı. Üstâd Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerinin tashihinden geçmiş orijinal nüshalara ulaşarak sahîh Risale-i Nur Külliyyatı’nı yayınlıyor. Sözler ve Mektûbat’tan sonra sahîh Lem‘alar'ı da ümmetin istifadesine sundu.