Hâfız-ı Hakíkí, o mübârek eseri, ona ma‘nen ve cidden bağlı olanlar gibi muhâfaza buyurmuş. Hafîz ve Alîm ve Hakîm isimlerinin záhir bir tecellîsi böylece lemeán etmiş oldu.

Hulûsí

 

Mektûb No: 42

     Hulûsí Bey’in bir fıkrasıdır. [80]

Lâhika'nın bu def‘a irsâl buyrulan kısmını aldım. Lehü’l-hamd, kudsî vazífede istihdâmımız devâm ediyor. Hakíkaten insân, seyyidinin mütenevvi‘ hizmetleri arasında böyle nûrlu ve nûrânî hizmette bulundurulmasını hissedince, zâten ücretini peşîn alan bir köle olduğunu da nazar-ı dikkate alınca, bütün zerrât-ı kâinât kadar dil ile hamd etmek istiyor. Ya‘nî, kalbinde yanan elhamdü lillâh kandîli, her şeyi müsebbih ve hâmid gösteriyor ve güzel bir niyyetle, o hâmidlerin hamdini ve müsebbihlerin tesbîhini ve o şâkirlerin şükrünü berâberce seyyidine takdîme bir iştiyâk hissediyor.

Nûrlu ve kudsî mektûblarınız yekdiğerini ta‘kíb ettikçe, hakíkaten tahkíkí îmânın kemâle doğru seyrân ettiği görülüyor. Bu áciz kardeşiniz şübhesiz bir súrette îmân ettim ki: Şerîat-ı Garrâ-i Ahmediyye aleyhi’s-salâtü ve’s-selâmın hakáikına, rûhuna nüfûz etmenin en kısa, en határsız, en zevkli tarîkı, Risâlei’n-Nûr’a intisâbladır.

Evet, bahtiyâr odur ve ona derler ki: Risâletü’n-Nûr’a intisâb etmiş, bütün mü’minleri kendisine tam hakíkí kardeş bi­-

Lügat: yekdiğer, cidden, dikkat, ediyye, hizmet, lâhika, seyyid, hâmid, şübhe