Zen­billi Ali Efendi’nin hâle çok uygun olan fıkrası hóşuma gitti. Latíf tefe’ülünüz خِتَامُ هُ مِسْكٌ  kabîlinden olmuştur.

Evet, Kur’ânî bahçede her zamân başka renkte, başka letáfette, başka te’sîrde hakíkí cennet çiçekleri açılıyor. Bu mezherenin bülbülünü ve onun gönülleri teshîr eden nağmesini dinleyen, meşk eden yoldaşlarına, dâreynde selâmet ve saádet ve muvaffakıyyetler temennî ve niyâz eylerim.

Şâirin zamâna muvâfık bir beyti: “Bir mevsim bahârına gel­dik ki álemin,/ Bülbül hâmûş, havz tehî, gülistân da harâb!”

Ben de derim: “Öyle bir bid‘alar devrindeyiz ki İslâmın/ Bir bülbülü, bir gülistânı kalmış Kur’ân’ın!”

Kerâmet-i Gavsiyyeyi henüz kimseye okuyamadım. İçinde bu bî-çâreden bahsedilişi, okumak husúsunu düşündürüyor. Mübârek Ramazán ^{[76] Haşiye} bir ân evvel bu isyânkârların kadir-nâşinâsların elinden yakayı kurtarmaya çalışır vaz‘ıyyette, sür‘atle elimizden gitmektedir. İmâm Ömer Efendi geçen sene, “Ramazán’ın Hikmetleri” eserinin Ramazán ayı geçtikten sonra gelişinden, benim gibi müteessir olmuştu. Bu Ramazán'ın birinci Cum‘a hutbesinde, ben de hâzır olduğum hâlde, yüzlerce cemâate, bu nûrlu hikmetlerden bir kaçını hemen aynen okudu. Bu ânda bu fakírde husúle gelen şükür hislerini ta‘rîf edemeyeceğim.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى

Hulûsí

Lügat: kurt(a), mezhere, birinc, bülbül, efendi, haşiye, hikmet, mevsim, teessi