Seyyid Abdülkádir-i Geylânî (kuddise sırrûhu’l-álî) Hazretleri olduğunu son def‘a öğrenmiş olduk.

Fakat, muhterem Üstâdımın álî aflarına istinâden şunu ilâve edeyim ki, Gavs-ı A‘zam Hazretlerinin kerâmet-i gaybiy­yeleri, sarâhaten Üstâdımız Saíd Nursî Hazretlerini göstermektedir. Çocukluğundan beri hárika tercüme-i hâli tedkík edilecek olursa görülür ki, bu zâtın vücûdu sırf Kur’ân ve îmân hesâbınadır. Ondandır ki, o hárika hâlâta mazhar olmuş biz bî-çâreler, bu şem‘ın pervânesi oldukça, hizbü’l-Kur’ân nâmına Hazret-i Gavs’ın himmet ve duásına ve cedd-i zî-şânı Peygam­berimiz (sallelláhu teálâ aleyhi ve sellem) Efendimiz Hazretlerinin şefâatine, iltimâsına ve nihâyet Münzilü’l-Kur’ân’ın affına, himâyesine mazhar olacağımıza da şübhe edilmemek lâzımdır.

Elláhu Zü’l-Celâl Hazretleri cümlemizi muhâfaza buyursun. Âmîn. Dâreynde bâis-i necâtımız olan bu hizmeti bi’l-külliy­ye terk edecek olursak, o zamân helâkimiz muhakkaktır. Mâdem ki elimizde ma‘fûv olduğumuza dâir senedimiz yok. Bâis-i feyzimiz Üstâdımız Hazretlerinin bizlere şefkatından dolayı, kerâmet-i gaybiyyeden haber verdikleri müjdeler, yalnız şevkımizi ve şükrümüzü arttırmaya vesîle olmalı. İsimlerinin sarâhaten zikredildiğini bildirmekle berâber, gösterdikleri álî ferâgat, cümlemiz için nazar-ı ibretle görülmeli ve cidden taklîd olunmalıdır.

Yine emirlerindendir ki, bizler hizmetle muvazzafız, mükellefiz. Netîceyle değil. Bu nûrlu hizmette bizleri birleştiren Elláhu Zü’l-Celâl’den niyâzım, haşirde de livâ-yı Muhammedî (asm) altında haşr ve cem‘ olmaklığımızdır.

Lügat: muhammedî, muhammed, muhterem, kuddise, muhakka, cidden, efendi, himmet, hizmet, seyyid, şefkat, şübhe