dîn kardeşlerime faydalı olmak, onlara da bu Nûrları göstermek, dikkat-i nazarlarını celb etmek, kalbî ve bâtınî yaralarına merhem eylemek emeliyle, ihtiyârsız ve ma‘nevî bir te’sîr altında âsâr-ı Nûru aşkla okumak.

Üçüncüsü: Yine azîz ve müşfik Üstâdımın emirlerine mutávaatla, bildiğiniz vechile her birisi bir türlü letáfet ve belâgat ve celâdette ve çok kolaylıkla akıllara hayret verecek tarzda intişâr etmekte olan nûrlu âsar hakkındaki ihti­sâslarımı arz eylemek ve bi’z-zât veyâ kardeşlerim nâmına, ba‘zı Kur’ânî müşkilât ve tereddüdâtı makám-ı feyze takdîm ederek, bu tarîkle hem müşkilin halline, hem de sâil ile birlikte, diğer kardeşlerin de istifâdelerine ácizâne hizmet eylemek. Denizden katre mesâbesindeki bu Kur’ânî hizmetten dolayı, bu bî-çâreye bir kıymet atfetmeyiniz. Çünkü, maalesef hîç liyâkatım olmadığını ben çok iyi biliyorum.

 لاَ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ  âyet-i celîlesi ümîd vermemiş olsa, isyânımın nihâyetsizliği karşısında çıldırmak işten bile değil.

Öyleyse, azîz kardeşlerim, bu zavallı kardeşinize hayır duá buyurmanızı bi’l-hássa ricâ ediyorum. Kur’ân hesâbına bakılırsa, o zamân belki ba‘zı güzellikler görünebilir. Bu da, sevgili Üstâdımızın buyurdukları gibi, Kur’ân’ın güzellikleri ve menba-ı Kevser’den gelen Nûrların latífliği bu husúsu te’mîn etmişlerdir. Hîn-i sabâvetimden beri, en ziyâde menfûrum, fe-lillâhi’l-hamdu “yalan söylemek”tir. Onun için hakíkati ifâde ettiğime emîn olabilirsiniz ki, yukarıda arz ettiğim üç safhada ihtiyâr ve tesádüf yoktur. Hâkim olan, bir dest-i gaybî ve ka­der-i İlâhîdir. Bunu hissediyordum. Kader-i İlâhîyi îzáha lüzûm yok. Dest-i gaybın da Gavs-ı A‘zam Sultán-ı Evliyâ, Bâzü’l-Eşheb, 

Lügat: dikkat-i nazar, dest-i gaybî, tereddüdât, tereddüd, belâgat, dikkat, hizmet, istif