sako, mübârek sakalları siyah, pek az ağarmış, beşûş ve nûrânî bir çehre, mübârek başlarında bir mahrût-i nâkıs şeklinde yüksek ve çok beyaz bir sarık vardı. Câmi‘den çıkınca, bitişik bir odada cemâatle berâber oturduğumuzu da hátırlıyorum. Bu ru’yâ bana çok zevk vermekle berâber, duá ve himmetlerinin Hizbü’l-Kur’ân üzerinde her zamân mevcûd bulunduğuna daha ziyâde yakín hâsıl ettirdi.

Hulûsí

 

Mektûb No: 32

 

Hulûsí Bey’in fıkrasıdır. Eğirdir’de bir kardeşimize gönderdiği mektûbdandır.

Üstâd Hazretlerinin son “Otuz Birinci Mektûb”un “On Üç ve On Dördüncü Lem‘a”larını hâvî olan pek kıymetli, nûrlu ve hikmetli, ser-a-pâ nûr olan hakáik derslerinden derin ma‘nâlı, şîrîn lezzetli, asel-i musaffâ nev‘ınden ekmel eserlerini almakla bahtiyâr, cevâb takdîmine muvaffak olmamakla bedbahtım. Şuracıkta karalamaya niyyet eylediğim bir kaç satırla, o ders-i hakáiktan aldığım feyzi îzáh veyâ duygularımı nakletmek istemiyorum. Çünkü, bu dersin nihâyetindeki husúsí hâşiye, sanki ma‘nen beni bir müddet mektûb yazmaktan men‘ etti. Záhirî ma‘nâlar da bu işâretin doğrudan doğruya bu bî-çâreye áid olduğunu göstermektedir. Bu nûrlu dersi bir def‘a (“On Üçüncü Lem‘a” kısmını) İmâm Ömer Efendi gibi arkadaşlara okuyabildim. 

Sevgili Üstâdımın emirleri, işâretleri, dersleri, tenbîhleri, îkázları, irşâdları, tehdîdleri, şefkatleri hep hakíkatlidir. 

Lügat: bedbaht, birinc, efendi, gönder, hikmet, himmet, şefkat