Hazretlerinin mesleğini, اِنَّمَا اْلمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ ve وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَم۪يعًا وَلاَ تَفَرَّقُوا  gibi âyât-ı mübârekeyi derhátır  ettirmek  súretiyle  “peygamberlere  îmân”ı;

5. Enâniyyet yerine acze, noksánımızı i‘tirâf ve Kur’ân’ın tereşşuhâtının neşr ve muhâfazası bâbında hissemize düşen hizmeti yapmak ve hizmetle mükellef olduğumuzu bilerek netîceyi hesâblamamak; ya‘nî bir nev‘ı beşeriyyetten çıkmak, kütüb ve suhuf-i enbiyâyı inzâle vâsıta olan melâikeye benzemek súretiyle “meleklere îmân”ı;

6. Tenbellik ve tenperverlik yerine vazífedârlık, kudsî ve her sâati bir gün ibâdet hükmüne geçecek kıymette olduğuna şübhe edilmemek lâzım gelen Kur’ânî hizmete vakit bırakmaya­cak hâllere karşı, bu hizmetin ulviyyetini dahi düşünerek, elden çıkmazdan evvel gözü dört açmayı, ya‘nî ölmezden evvel hayâtın kadrini bilmek gibi, kat‘í bir lisânla “âhirete îmân”ı delâleten, remzen, işâreten, sarâhaten ders veriyorsunuz ve îkáz lütfunda bulunuyorsunuz.

Elláhu Zü’l-Celâl Hazretleri sizden ebeden râzı olsun ve ümmet-i merhûme-i Muhammediyye (asm)’ı dalâletten kurtarmak ve şâhrâh-ı Kur’ân’a delâlet eylemek husúsundaki ihlâslı mücâhede ve hizmetinizde dâim ve muvaffak buyursun. Âmîn, bi-hürmet-i Seyyidi’l-mürselîn ve bi-hürmet-i Kur’âni’l-Mübîn...

“Kenzü’l-Arş Duásının Feyzinden Gelen Bir Nükte-i Kur’âniy­ye” ser-levhalı eserle, “Yirmi Dokuzuncu Mektûb”un “Sekizinci Kısım”ının “Sekizinci Remiz”indeki füyûzát, ta‘rîf ve tavsíf edilmeyecek álî ve müstesnâ bir vaz‘ıyyettedirler.

Birincide, bütün hurûfât-ı Kur’âniyyenin aded i‘tibârıyla 

Lügat: beşeriyyet, tereşşuhât, peygamber, tenperver, muhammed, tereşşuh, kurt(a), birinc, ediyye, hizmet, seyyid, âhiret, âhire, şübhe