aydınlattı. Hılkattaki hakíkati ta‘lîm etti. Bâkí, dâimî ve sermedî, saádetli hayâtı tedrîs etti. Şahsen bu Nûrlar olmasaydı, hâlim ne olacaktı? Ya Nûrlara erişmeseydim, ne yapacaktım? Ya bu Nûrların neşrine alâ kaderi’t-tâkati ve’l-imkâni, lütf-i İlâhîyle çalıştırılmasaydım, bütün kazancım ma‘sıyyet ve kara yüzle, perîşân hâlle, nasıl dergâh-ı İlâhiyyeye çıkacaktım? Elhamdü lillâh, sümme ve sümme elhamdü lillâh, niyyet-i hálise ve cüz-i lâ-yetecezzâ kábilinden olan Kur’ânî hizmet sebebiyle, bu abd-i pür-taksír de inşâelláh duánızla rahmet-i İlâhiyyeye nâil olur ümîdindeyim.

Hulûsí

 

Mektûb No: 27

 

Hulûsí Bey’in bir fıkrasıdır.

Azîz Üstâd, müşfik kardeş, muhterem mücâhid!

Son iki hafta içinde, iki def‘ada vürûd eden “Yirmi Dokuzuncu Mektûb”un “Altıncı Kısım”ıyla “Kenzü’l-Arş” duásının feyzinden gelen bir nükte-i Kur’âniyye ve “Yirmi Dokuzuncu Mektûb”un “Sekizinci Kısım”ının “Sekizinci Remiz” ve “Altıncı Remiz” isimlerini taşıyan mu‘ciznümâ eserleri aldım.

Birinci mektûb, hasbe’l-beşeriyye çok sıkıldığım bugünün hemen sâatinde elime geçti. Evet, gözlerim böyle bir nûra, aklım böyle bir derse, hasta vücûdum böyle bir ilâca, muzta­rib rûhum böyle bir tesellîye, nihâyet zálim nefsim böyle bir ma‘nevî terbiyeye çok muhtâc olduğu bir zamânda bu eserin 

Lügat: muhterem, sermedî, terbiye, birinc, dergâh, hizmet, imkân