ahvâl-i âhire dolayısıyla kalblerinde hâsıl olan ma‘nevî yaraya çok mükemmel ve münâsib bir merhem vurdunuz.  لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ nass-ı celîlini hátırlatarak, Elláh’ın lütfuna ve Habîb-i Ekremi (asm)’ın rûhâniyyetine, Kur’ân-ı Azímü’ş-şânın  مِنْ اَوَّلِ النُّزُولِ اِلٰى قِيَامِ السَّاعَةِ  devâm ettiğine şübhe kalmayan, “İ‘câzına dehálet ve hakíkí sabırla bu acılara mukábele ederseniz, inşâelláh yakın ve nûrlu istikbâle mazhar olursunuz”, gibi hakíkaten pek azím bir müj­de vermiş oldunuz. Bî-çâregân ümmete, izn-i İlâhîyle beyân buyurduğunuz i‘câz-ı Kur’ân hürmetine, Elláhu Zü’l-Celâl muhterem Üstâdımızdan ebeden râzı olsun. Ve Hazret-i Kur’ân hesâbına intizár buyurduğunuz ümîdlerinizi, an-karîb mübeddel-i hakíkat ve mü’minlere de selâmet-i îmân tevfîk buyursun. Âmîn.

“Yirmi Sekizinci Mektûb”un “Yedinci Mes’ele”sini almazdan evvel, mübârek “Sözler”le alâka-dâr olmayan zevâta, defaátle Üstâdım altı-yedi seneden beri şöyle buyurmaktadır: “Kur’ân’ın sûrları yıkılmıştır. Bütün hücûmlar Kur’ân’adır. Îmânı kurtarmak zamânıdır...” İşte, yavaş yavaş bu beyânâtın sıhhati, her gözü ve aklı olan mü’min tarafından tasdîk edilecek hâdisât zuhûr etmektedir, diyordum. Bu mektûb, bu bî-çâre talebeni­zin Üstâdının emirlerini teblîğde sádık olduğunu isbât etmekle berâber, evvelce de arz ettiğim vecihle, mektûbları almazdan evvel hátırıma gelen, hattâ lisânıma kadar geçen çok mes’ele­ler nev‘ınden olduğuna şübhem olmadığı için, bunu da i‘câz-ı Kur’ân’dan addediyorum. Tevâfukátta, bendenizdeki nüshada da ekseriyyetle müvâzenet vardır. Evet, hangi cihetten bakılsa, inâyet-i İlâhiyye ayân beyân görünür

Lügat: muhterem, kurt(a), seriyye, ekseri, seriyy, hâdis, âhire, şübhe