miş. وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا  âyetine güzel bir tefsîr, nihâyet ma‘nâsı záhir olmuş ru’yâya hóş bir ta‘bîr olmuştur. Nevme áid âyeti pek álî ve münâsib bir súrette tefsîrinizle, başta herkesten ziyâde muhtâc Hulûsí’niz olduğu hâlde, bütün Risâle-i Nûr ve Mektûbâtü’n-Nûr müstemi‘lerine ve kárîlerine faydalı, zevkli,  esâslı, ciddî, vecîz ve belîğ bir ders daha vermiş oldunuz.

Şuraya bir işâret etmek isterim: Kur’ân’ın kerâmetine bir nokta, bir zerre daha ilâve ediyorum. Gerek Eğirdir’de, gerek burada ba‘zan zihnime bir şey gelir ve kendisiyle hayli meşgúl ettirir. Hemen ilk mektûbunuzda benim zihnimi işgál eden bu şeyin cevâbını bulurum.^[73]Hâşiye Bu birde, beşte kalmadı, çok taaddüd etti. Onun için diyorum ki, kerâmet-i Kur’âniyyedendir.

İkinci mes’ele, güzel ve ilmî bir ders olmakla berâber bir cihet daha hátıra geliyor. Hizbü’ş-şeytánın avenesi tâ buralardan dolaşarak sahte ve şaşırtıcı hareketlerle arkadan çevirmek istemeleridir. Bu sebeble şifâháne-i Kur’ân’ın anahtarı, inâyet-i İlâhiyle elinde bulunan sevgili Üstâdımızın bu zehirlere de ilâc yetiştirmesi ve silâhháne-i Kur’ân’dan aldığı acîb silâhlarla mübâreze etmesi nev‘ınden güzel ve bedî‘ üslûbla ve hárika temsîlâtla bulunuşu hakíkaten şâyân-ı menn ü şükrândır. Elláh sizden çok râzı olsun.

Üçüncü mes’ele, hakíkaten çok güzel, çok hóş, çok vâzıhtır. Bu mes’eleyi beş noktaya ayırmakla sanki İslâmın beş rüknü-nü hátırlatmış, selâmet için beş esâsı göstermişsiniz. Hem bunu dostlarınıza ve kalben sizden bir şey bekleyenlere, suâl-i