Hulâsa: Bana, liyâkatimin çok fevkınde hüsn-i zan eden ve teveccüh gösteren azîz ve muhterem ve mütevâzı‘ Sabri kardeş, bil ki çok günâhkâr, çok áciz, fakír, müflis, ümmet-i Muhammed (asm)’den bir abdim. Duálarınıza çok muhtâcım. Acz ve fakr arz hâlini kabûl ettirerek hazîne-i hássa-i Kur’ân’dan áleme muhtelif nâm ve tarz ve şekillerde cevherler teşhîrine muvaffak olan dellâl-ı Kur’ân’ın kudsî hizmetinde kendisine yardım en büyük emelim ve en ciddî temennîm, en mukaddes niyyetimdir. Bu niyyetim sebebiyle Nûrlarla meşgúl olmak saádetine mazhar olduğum dakíkalarında, hılâf-ı me’mûl ba‘zı sözler kendiliğinden kalbime ve kalemime gelmektedir ki, bu ma‘rifet benim değil, elbet, muhakkak ve mutlak Hazret-i Kur’ân’dan lemeán eden Nûrlara áiddir. Öyleyse, asıl üstâd Kur’ân’dır. Üstâd-ı Muhteremimiz, elyâk ve elhakk muarrifi, mübelliği ve müderrisidir. Biz muhtâclar fırsatı ganîmet bilmeli, cevherleri almalı, kalbimize, dimâğımıza nakşetmek, dâreynde medâr-ı saádetimiz olacak olan bu Nûrları alâ kadri’t-tâka neşre çalışarak muhâfazasını kuvvetleştirmeliyiz.

    وَمِنَ اللّٰهِ التَّوْف۪يقُ‏

Sâniyen: Mektûbât’ın küçüklerinden on üçünü hâvî husúsí mektûblar mecmûasını aldım. Bu vesîleyle de mâzíyi hâl yerine koyarak, derin ma‘nâlı, şîrîn sohbetinizi bir kere daha şevkle dinlemiş oldum. Zâten ben o vakitlerin mâzíde kalmasına râzı değilim; her vakit hâl gibi mütálea ediyorum. Mâzí, hâl, müstakbel bunlar da i‘tibârî birer taksîm değil mi? Ehl-i zevk için bu taksîme ihtiyâc kalmıyor.

Sâlisen: “Yirmi Sekizinci Mektûb”un sekiz “Mes’ele”sinden “Birinci”si, bana áid ru’yâ hakkında kıymetli bir ders ver-

Lügat: ehl-i zevk, muhammed, muhterem, mukaddes, sâlis(e), teveccüh, muarrif, muhakka, sâlisen, birinc, hizmet, ciddî, şekil