metten nûra çıkardığı için, Nûrlara ve Hazret-i Kur’ân’a ve bu Nûrların izn-i Hak’la nâşiri, mübelliği, vâizi, dellâlı olan Üstâdıma o ândan i‘tibâren rûhumda lâ-yetezelzel bir muhabbet ve bir alâka ve bir merbûtiyyet hâsıl olmuştur. Yüz bin kere hamd ü şükürler olsun. Nûrlarla alâkadâr olduğum zamânlarda, dünyevî bütün lezzetlerin fevkınde büyük bir zevk ve havâssımda azím bir şevk hissediyorum.

İkincisi: Ubûdiyyetin iktizá ettiği ve bu Nûrlardan aldığım derslerin delâlet ettiği vecihle bütün kusúrları, tekmîl fenâlıkları nefsimden ve iyilikleri, iyi şeyleri Elláh’dan biliyorum. Nûrlara ve Kur’ân’a hizmeti hasbî olarak arzû ediyorum ve neşrine muvaffak olamadığım için mü’minler hesâbına çok müteessir oluyorum. Bu hâlime de şükürler olsun.

Üçüncü hâl ve hakíkí şahsıyyetim: Bunu ta‘rîf etmeye cidden hicâb duyarım. Hemen Cenâb-ı Elláh’dan dilerim, beni ve bütün kardeşlerimizi nefis ve cin ve ins ve şeytánların mekirlerinden muhâfaza eylesin ve dalâlete sapanlardan eylemesin. Âmîn.

Benim kardeşlerim,^[72]Hâşiye Üstâdımın kardeş ve talebeleri olan zâtlar, şübhesiz birinci ve ikinci hâli rûhlarında hisseder­ler. Öyleyse, beşerde, bi’l-hássa mü’minlerdeki hâsselerin inki­şâfı tahdîd edilemeyeceği için, tevfîk-ı Hüdâyla bir kere bu yola girenler, nefis ve şeytánlarına bu áciz, fakír ve bî-çâre kadar mağlûb olmayacakları cihetle, terakkí ve istifâdeleri de o nisbette ziyâde olur. Muhterem Üstâdım bu kusúrlu talebesine teveccühü, insânlara, mü’minlere, mü’minlerin bi’l-hássa be­nim gibi muhtâclarına derece-i şefkatine ve benim ihtiyâcımın en çok olduğuna delîl ve misâldir.

Lügat: muhabbet, muhterem, teveccüh, dünyevî, birinc, cidden, havâss, hizmet, nisbet, teessi, şefkat, istif, şübhe