Mektûb No: 23

Bu uzun fıkra Hulûsí Bey’indir.

بِاسْمِهِ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ الْمَلَكِ وَاْلاِنْسِ وَالْجَانِّ

Eyyühe’l-Üstâdü’l-Azîz,

“Yirmi Sekizinci Mektûb”un “Dördüncü Mes’ele”sini dört gün evvel, “İkinci ve Üçüncü Mes’ele”sini ve melfûflarını dün almakla bahtiyâr oldum.

Evvelâ: Muhterem Sabri Efendi’nin, hakk-ı ácizîde ibrâz buyurduğu azím teveccüh ve takdîr-i Üstâdâneleriyle de müsbet tevâzu‘ları münâsebetiyle bir kaç söz söylemeye müsâade­nizi ricâ ediyorum. Şöyle ki:

Bu fakír-i pür-taksír kardeşinizde, çok mükerrem ve muazzez tanıdığı Üstâdının ba‘zı hasletlerinden denizden kat­re nisbetinde vardır. Bu cümleden olmak üzere üç hâlimi arz edeceğim:

Birisi: Tâ küçük yaştan beri lütf-i Hak’la Kur’ân’ın hakíkatine merâk etmiş ve taharrî-i hakíkat yolunda bulunmuş. Nihâyet aradığımı Eğirdir’de Üstâd-ı Muhteremimin neşre vâsıta olduğu “Sözler” unvânlı Nûrlarda bulmuşumdur. Bu buluş, beni evvelemirde çirkâbdan selâmete, felâketten saádete, zul­-