tulsa, mü’minler sevinse; mülhidler, kâfirler, müşrikler îmâna, insáfa, dâire-i akla gelseler! Ve bu mes‘úd ve ulvî netîceyi bizlere idrâk ettirmesini eltáf-ı İlâhiyyeden tazarru‘ ve niyâz ediyorum. Âmîn.

Muhterem Üstâd,

Elláh Zü’l-Celâl Hazretlerine ne kadar müteşekkir bulunsanız yeridir. Acz ve fakr tezkeresiyle girmeye muvaffak oldu­ğunuz sarây-ı Kur’ân’ın hás hazînesinden, gözler görmemiş, kulaklar işitmemiş cevherleri görüyor ve me’zûn olduğunuz mikdârını necim necim çıkartarak evvelâ kendiniz bakıyor; sonra “Eyyühe’l-insân! İşte bakınız, bu misâfirháneyi açan, álemleri rahmetiyle yaratan, sizi hikmetiyle halk buyurup bu áleme gönderen Sultán-ı Kâinât, bin üç yüz küsûr sene evvel, büyük bir elçisi Habîb-i Ekremi (asm) vâsıtasıyla, size hılkatteki hikmeti, buraya gelmekteki maksadı, ubûdiyyetin iktizá ettiği hizmeti ilh, bildirmişti. Bu álî teblîgátı, o kudsî ahkâmı sizin anlayacağınız lisânla anlatıyorum, dinleyiniz. Eğer aklınız varsa, gözünüz görüyorsa, insânlığınız varsa, hakíkati anlar ve îmâna gelirsiniz” diye beyânâtta bulunuyorsunuz. Bizler, hasbe’l-kader, felil­lâhi’l-hamd, bu kudsî beyânâtı yakından dinlemek, görmek ve göstermek iştiyâkını gösterdik. Siz de o elmasları gösterip bizi uyandırdınız. Hakíkati anlatıp, yolumuzu doğrultmaya vesîle oldunuz. Elláh sizden ebeden râzı olsun. Nefs-i emmârenin zebûnu, cin ve ins şeytánlarının hedefi olmaktan kurtulamadık ise de, bu hasbî ve Kur’ânî hizmetten zevk alıyoruz; lâyıkıyla yapamıyorsak da, yolunda bulunuyoruz.

اِنَّمَا اْلاَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ

Hulûsí

Lügat: muhterem, tezkere, teşekki, gönder, hikmet, hizmet, kâfir