Ümîd ve îmân gibi pek álî sermâyemiz var. Hoca efendi hazretlerinin álî tavsıyeleri: Beş vakit namâzını ta‘dîl-i erkânla kıl; ya‘nî başka ibâdete gücün yetmez. Namâzın nihâyetindeki tesbîhleri yap; ya‘nî “Başka zikri yapamadım” diye teessüf etme. Yedi kebâiri terk et; çünkü sagáiri arayacak zamânda değiliz. İttibâ-ı sünnet et; zîrâ bu zamânda arkasında gidilecek ve harekâtı taklîde değer, sáf, hális ve muhlis bir hâdî  -ki, o da seni yine bu yola götürecektir- maalesef bulamayacaksın. Belki bu yola çıkaracaklar vardır; fakat kömürle elması kim fark edecek? Öyleyse, sen çalış, ondan daha iyi kılavuz bulamazsın. Derslerinden birinde ki, her vakit zikrettiğim

مَنْ اٰمَنَ بِالْقَدَرِ أَمِنَ مِنَ الْكَدَرِ şefâatbahş vecîzesi hátırımızda varken, şübhesiz her musíbet ve her elem hóş karşılanacaktır.

Azîz kardeş, zamân olur ki her şey, herkes, her muámele kalbi incitiyor. Fakat, işte tiryâkı:

 فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللّٰهُ لَا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظ۪يمِ

Her zamân söylüyorum: Biz bu fânî hayât için dostluk yapmıyoruz. Bu kısa hayâta vedâ‘ etmek, ındimizde ve i‘tikádımızda ebedî bir hayâtın mukaddemesidir. Öyleyse, müteessir olmayalım. Nice ki, o hayâta başlamadık. İşte mürâsele ile muvâsalayı te’mîn edelim. Elláh’a güvenelim, O’ndan meded dileyelim.

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذ۪ى هَدٰينَا لِهٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْلاَ 

Lügat: mukaddeme, mukaddem, harekât, teessüf, efendi, muhlis, sünnet, teessi, şübhe