dîvânelikler istib‘ád edilemez. Ma‘lûm-i fâzılâneleri, Elláh’ın şu muvakkat misâfirhánesinde insân súretinde hayvânları eksik değildir. Bu Nûrlar intişâr etseydi, elbette böylelerinin bugün istidlâlen dermeyân edilen dîvânelik hezeyânları da açık olarak görülürdü.

Hulûsí

 

Mektûb No: 21

 

Şu fıkra Hulûsí’nindir.

Esâsen siyâset anlamadığım bir iş; şunun bunun âmâline hizmet, menfûrum. Zilletle yaşamak, tahammül edemediğim hâllerdir. Felillâhi’l-hamd, Elláh’ımız bir, Peygamberimiz bir, kitâbımız bir, dînimiz bir, ilâ âhir. Bu bir birler, bize yekdiğeri­mizi Elláh için sevmek kaydını sağlamlaştırmakla berâber; rûhî, kalbî, ebedî, lâ-yemût bir birlik te’mîn etmektedir. Hamd ve şükürler olsun, mü’miniz. Hayâtta tesádüf edeceğimiz binlerle musíbet ve acılara مَنْ اٰمَنَ بِالْقَدَرِ أَمِنَ مِنَ الْكَدَرِ gibi çok müessir devâmız var. Yine idrâk ediyoruz ki, burada vazífe­leri nihâyet bulanlar için, ebedî mev‘úd bir hayât başlıyor. Biz de bu yolun yolcusu, bu hánın misâfiri, bu fabrikanın muvakkat bir amelesi olduğumuz için, er-geç o káfileye iltihâk edeceğiz. Kısa, müz‘ıc, dağdağalı, elemli, hüzünlü, firâklı ve ancak o sermedî hayâtın mezraası olan bu fânî ve kararsız álemde başlayan garazsız, ıvazsız, pürüzsüz ve kimsenin arzûsuna tâbi‘ olmadan, sırf hasbî ve ciddî, hális ve muhlis arkadaşlığımızın meyvesini ve her türlü saádeti câmi‘ hayâtta idrâk edeceğiz.

Lügat: peygamber, tahammül, yekdiğer, dağdağa, elbette, fabrika, sermedî, hizmet, muhlis, zillet, ciddî