Mektûb No: 2

Risâle-i Nûr mektûblarından bu mektûbunuzun bendeki te’sîrlerini hulâsaten arz edeyim:

Sıhhat ve áfiyetinizin devâmı, şükrümü; bu gibi mesâilin hâllini isteyenlerin vücûdu, ümîdimi; nazarımda ilim sayılacak her şeyi sizden öğrendiğim için, bu vesîleyle hakíkat sâhasındaki ma‘lûmâtımı; hasbe’l-beşeriyye fütûr hâsıl oluyorsa, şevkımi; hasta bir talebeniz olduğumdan Kur’ân’ın eczâhánesinden verdiğiniz bu ilâclarınızla sıhhatimi; matbaha-i Kur’ân’dan intiháb buyurduğunuz bu gıdâlarla bütün hâsselerimin kuvvetini; hayâtın beş derecesini de ta‘lîm, mevtin i‘tibârî bir keyfiyyet olduğunu tefhîm, i‘dâm-ı ebedînin mutasavver olamayacağına kalbimi takvîm buyurduktan sonra; Elláh için muhabbetin herhâlde bu hayât derecelerinde de devâm ederek hayât-ı bâkıyyede bâkí meyvesini vereceğini işâret buyurmakla müddet-i hayâtımı nihâyetsiz arttırmaya sebeb olmuştur.

Risâle-i Nûrla ihdâ buyurduğunuz duálar, zâten her gün sevgili Üstâdı düşünmeye kâfî gelmektedir. Kur’ân’ın nihâyetsiz füyûzátından, tükenmez hazînesinden inâyet-i Hak’la edin­diğiniz ve teblîğe me’zûn olduğunuz ma‘nâları, cevherleri göstermekle, bildirmekle de bu bî-çâre ve müştâk talebe ve kardeşinize sonuna kadar ders vermek istediğinizi izhâr ediyorsunuz ki, bu súretle de ebeden ve teşekkürle gözümün önünden, hayâlimden ayrılmamaklığınız te’mîn edilmiş oluyor.

اَلْحَمْدُ ِللّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى

                    Hulûsí