nisyâna çekilse veyâ çekilmek istese ve álem-i insân ve álem-i İslâm mühmel kalacak, kimsenin kimseye faydası olmayacak bir zamân olsa; ben dîn kardeşlerime bu nûrlu hakíkatleri iblâğ edeyim de, Elláhu Zü’l-Celâl nasıl şe’n-i ulûhiyyetine yaraşırsa öyle muámele eylesin. Nefsimi düşünmekten kat‘-ı nazar etmeyi yine o zamânlarda çok faydalı görüyordum. Bundaki hikmet nedir?

Sâlisen: Esmâ-i Hüsnâdan Rahmân ve Rahîm isimleri en a‘zam mertebede olduklarından mı, yoksa başka sebeb ve hikmetle mi بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ  kelimesi içine dâhıl olmuşlardır? Bu da şu mektûbu yazarken kalbime geldi, ben de soruyorum.

Azîz ve muhterem Üstâdım!

Sizin vücûdunuza yalnız bizler değil, bütün álem-i İslâm muhtâcdır. Çünkü, mü’minlerin îmânına kuvvet veren, gáfilleri uyandıran, dalâlete düşenlere râh-ı hidâyeti gösteren, hükemâ-yı felâsifeyi beht ü hayrette bırakan Kur’ân-ı Mübîn’den nebeân ve lemeán eden o kudsî “Sözler”in vücûduna vâsıta oldunuz. Hemen Cenâb-ı Erhamü’r-Râhimîn azîz Üstâdımızı sıhhat ve áfiyette dâim ve ümmet-i Muhammed üzere káim buyursun. Âmîn, bi-hürmeti Seyyidi’l-Mürselîn.

                                                                                        Hulûsí

Lügat: muhammed, muhterem, sâlis(e), mertebe, sâlisen, hikmet, hükemâ, kelime, seyyid