tihdâm olunuyorsunuz; nasıl Mübelliğ-i Kur’ân, Fahr-i Cihân, Habîb-i Yezdân sallelláhu aleyhi ve sellem Efendimiz Hazretleri bir gün اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ د۪ينَكُمْ fermân-ı celîlini teblîğ buyurmakla aynı zamânda vazífe-i risâletinin hıtâmına remzen işâret eylemişti. Muhterem Üstâdın da hizmeti kâfî görülürse, bildirilir kanâatindeyim.

Râbian: “Sözler” hakkında bugüne kadar sükût edilmesi ve tenkíde cür’et edilmemesi, ilâ nihâye bu hâlin devâm edeceğine delîl olamaz. Hâl-i hayâtınızda muhtemel hücûmlara evvelen ve bi’z-zât zât-ı fâzılâneleri cevâb vereceksiniz.

Hámisen: Dünyâyı unutmak isteseniz, başka hîç bir sebeb olmasa dahi, yalnız bu mübârek “Sözler”le râbıta peydâ eden insânların ricâ edecekleri îzáhatı vermek isteyecek ve cevâbsız bırakmayacaksınız.

Sâdisen: Elláh için sizi sevenlere ve sizden istîzáhta bulunanlara yazdığınız pek kıymetli yazılarla meclis-i ilminizde takrîr buyurduğunuz mütenevvi‘ ve “Sözler”e bile geçmeyen mesâil kat‘ıyyetle gösteriyorlar ki, ihtiyâc da, hizmet de bitmemiştir.

Bir kaç ma‘rûzát: Nûrlu “Sözler”i cemâate okumak nasíb olduğu zamânlarda, bende ba‘zı hissiyyât hâsıl oluyordu; şurada arza müsâadenizi ricâ edeceğim.

Evvelâ: Muhterem Üstâdıma ma‘rûzátta bulunmak için kalemi elime aldığım zamân, rûhumda büyük bir inkişâf hissediyor ve ihtiyârsız kalemim o andaki muvakkat duygularıma tercümân olduğunu görüyorum.

Sâniyen: Şöyle düşünüyordum: Eğer yalnız adüvv-i ekber olan nefsin hîlesinden ve cin ve ins ve şeytánların mekrinden emîn olayım diye herkes başını karanlığa çekse ve kendisi kûşe-i

Lügat: muhtemel, muhterem, evvelen, efendi, hizmet, meclis