dördüncü arkadaş olan Süleymân’a dört fark ile tevâfuk cihetiyle işâret ediyor. صَادِقًا kelimesindeki tenvîn dâhıl edilse, hizmet-i sádıkánede mümtâz olan Bekir Ağa’ya ‘Bekir Bey’ unvânıyla bir fark ile işâret eder. Mâdem bu beyt-i âhir bu hey’etin efrâdına bakar, ba‘zılarına sarâhate yakın işâret var. Öteki­lere ednâ bir îmâ dahi kanâat verir ki, onlar dahi murâddır.

“Elhâsıl: Bu dört zât, bu fakír ile berâber hizmette sebkát edip Hulûsí ihlâsıyla, Sabri takdîriyle, Süleymân sadâkatiyle, Bekir hizmet ve gayreti ile hizmet-i Kur’âniyyede bulundular. Hem mertebelerine îmâ súretinde bu beyt ihbâr ediyor. Elbette denilebilir ki, Hazreti Şeyh, onları izn-i İlâhî ile Saíd’in etrâfında görmüş, haber vermiş. Daha sâir arkadaşlara işâretler var. Şimdi izhâra me’zûn olmadığımdan bana tam görünmüyor.” [68]

“وَكُنْ قَادِرِىَّ الْوَقْتِ لِلّٰهِ مُخْلِصًا تَع۪يشُ سَع۪يدًا صَادِقًا بِمُحَبَّتِى

“İlm-i cifirle ma‘nâsı:

“ ‘Ey Saíd! Sen, zamânın Abdülkádir’i ol, ihlâs-ı tâmmı kazan, fakrınla berâber maíşetini düşünme, nâstan minnet alma; ismin ‘Saíd’ olduğu gibi maíşette de mes‘úd olacaksın. Muhabbetimde sádık olduğundan ve ihlâsa çalıştığından, Hulûsí gibi muhlis talebeler ve yardımcılar ve Süleymân, Bekir gibi sádık hizmetkârlar ve Sabri gibi tam takdîr edici ve ciddî müştâk talebeler size verilmiş. Evet, lillâhi’l-hamd, Gavsın sarâhat derecesinde ihbâr ettiği hâl vukú‘ bulmuştur.’ ” [69]

أَنَا لِمُر۪يد۪ى fıkrasında مُر۪يد۪ى ‘Molla Saíd’ kelimesine tam tevâfuk ediyor. Yalnız bir elif fark var. Elif ise, káide-i

Lügat: hizmetkâr, muhabbet, elbette, mertebe, hizmet, kelime, minnet, muhlis, ciddî