zamân, muhlis HULÛSÍ saff-ı evvel muhátabların içindedir.” [60]

“Azîz, gayretli, ciddî, hakíkatlı, hális, dirâyetli kardeşim!

“Bizim gibi hakíkat ve âhiret kardeşlerin, ihtilâf-ı zamân ve mekân sohbetlerine ve ünsiyyetlerine bir mâni‘ teşkîl etmez. Biri şarkta, biri garbda, biri mâzíde, biri müstakbelde, biri dünyâda, biri âhirette olsa da berâber sayılabilirler ve sohbet edebilirler. Husúsan bir tek maksad için bir tek vazífede bulunanlar, biribirinin aynı hükmündedirler. Sizi her sabâh yanımda tasavvur edip, kazancımın bir kısmını, bir sülüsünü -Elláh kabûl etsin- size veriyorum. Duáda, Abdülmecîd ve Abdurrahmân ile berâbersiniz. İnşâelláh her vakit hissenizi alırsınız. Sizin dünyâca ba‘zı müşkilâtınız, senin hesâbına beni bir parça müteessir etti. Fakat, mâdem dünyâ bâkí değil ve musíbetlerinde bir nev‘ı hayır vardır; senin bedeline, ‘Yâhû, bu da geçer’ kalbime geldi. لاَ عَيْشَ اِلاَّ عَيْشُ اْلاٰخِرَةِ düşündüm, اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصَّابِرِينَ okudum,  اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّا اِلَيْهِ رَاجِعُونَ dedim. Senin yerine tesellî buldum. Cenâb-ı Hak bir abdini severse, dünyâyı ona küstürür, çirkin gösterir. İnşâelláh, sen de o sevgililerin sınıfındansın. ‘Sözler’in neşrine mâni‘lerin çoğalması sizi müteessir etmesin. İnşâelláh, neşrettiğin mikdâr bir rahmete mazhar olduğu zamân, pek bereketli bir súrette o nûrlu çekirdekler, kesretli çiçekler açacaklar.” [61]

“Ben şimdi Çam Dağında, yüksek bir tepede, büyük bir çam ağacının tepesinde bir menzilde bulunuyorum. İnsten tevahhuş ve vuhûşa ünsiyyet ettim. İnsânlarla sohbet arzû ettiğim vakit,

Lügat: tasavvur, tevahhuş, bereket, hissen, menzil, muhlis, teessi, âhiret, çirkin, ciddî, lüsün, sülüs, âhire