Cevâb: İnsânlar için.

Suâl:  Neden?

Cevâb: Çünkü, insânları; bu kitâb-ı ekberi okuyacak, anlayacak isti‘dâd, cihâzlar ve latífelerle techîz etmiş.

Suâl: Arz üzerinde yaşâyân bir insân, bu álem-i ekberin semâvâtını nasıl tedkík edebilir?

Cevâb:  O semâvâtta gündüzleri gördüğü Güneş ve geceleri gördüğü Ay ve yıldızları ve semâvâtla Arz arasını doldurup çekilen bulutları ve o bulutlardan indirilen yağmur, kar ve doluları görebilir ve bunların hikmetli yaratılışlarını anlayabilir.

Suâl: Kitâb; harfleri, kelimeleri, cümleleri, sahîfeleri, yaprakları, formaları ve cildleri bulunan şeylere denir. Semâvâttaki kitâbda bunlar var mıdır? Varsa nelerdir?

Cevâb: Bu büyük kitâbın harfleri, yıldızlar; kelimeleri, müzeyyen kasırlara benzeyen burçlar; bunların bir araya gelmeleri, cümlelerdir. Sahîfeleri, semâvâttır. Yaprakları, gece ve gündüz; formaları, mevsimler; cildleri senelerdir.

Suâl: İnsan nev‘ınden, bu kâinât kitâbını en evvel okuyan kimdir ve Kur’ân’da âyet var mıdır?

Cevâb: Kur’ân’ın beyânına göre, İbrâhîm aleyhi’s-selâm’dır ve Kur’ân’da Sûre-i En‘ám’ın 75. âyetinde,

   كَذٰلِكَ نُر۪ٓي اِبْرٰه۪يمَ مَلَكُوتَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ  وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِن۪ينَ

   “Biz, İbrâhîm aleyhi’s-selâma, babasının ve kavminin dalâle­tini gösterdiğimiz gibi, göklerin ve yerin acâib ve emsâlsizliklerini de gösterdik ki, tevhîde yakíni ola.”