muhâfazasını Cenâb-ı Hakk’ın taahhüd buyurduğuna kat‘í bir delîldir. Bu asırda merhûm Üstâd’a hikmeti muktezásı Elláhu Zü’l-Celâl bu vazífeyi gördürdüğünü, insáf ile bu hizmeti başından sonuna kadar geçen vak‘ayı tedkíkten geçirenler, tereddüd etmeden kabûl ederler ümîdindeyiz. Bizi bu kanâata götüren sâik, merhûm Üstâd’ın, Risâle-i Nûr’un neşrine başla­dıkları zamânlarda; “Kur’ân’ın bütün sûrları yıkılmıştır. Kur’ân tek başıyla kendini müdâfaa ediyor” tarzındaki beyânlarında bulabiliriz.

Çünkü, o zamânda mekteblerden dîn dersleri kaldırılmış, medreseler ilgá edilmiş, tekke ve zâviyeler sedd ü bend edilmiş. Ya‘nî, Kur’ân’ın üç mühim kalesi yıkılmış, demek idi. Kur’ân’ı inzâl eden Zât-ı Vâcibü’l-Vücûd’un, onu muhâfaza husúsundaki taahhüdü elbette zuhûra gelecek idi. İşte, ta‘bîr ve temsîl câiz ise, Kur’ân’ın iç kalesinden, ya‘nî İslâmiyyete hizmette bin sene bayrakdârlık eden Türk milleti içinden Türkiye’li bir dîn álimi bu kudsî hizmete me’mûr edilmiş. Álem-i İslâmiyyete göre iç kale mesâbesindeki Türkiye’den çıkar­dığı bu dîn álimine, iç kaledeki Kur’ân’la bağlı mü’minlerin zaíf îmânlarını takviye ve mütehayyirleri zulmete düşmekten kurtarmak için, onların îmânlarına müteveccih hücûmlara karşı Kur’ân’ın mahzen-i esrârındaki silâhları, zaíf ve marîz düş­müşler için de Kur’ân’ın mukaddes eczâ deposundaki tiryâk­ları hâvî Risâle-i Nûr’u, çok ağır şartlar altında neşir ve tatbîk sâhasına koydurmuş. O zât da, lillâhi’l-hamd bu kudsî vazífede muvaffak olmuştur.

Evet, hücûmlar kırılmış, kalblere îmânî kuvvet, ya‘nî îmân-ı tahkíkí dersleri herkesin isti‘dâdına göre verilmiştir.

İşte, o mübârek mücâhidin hizmetinin hıtâmı demek olan

Lügat: mukaddes, tereddüd, elbette, iç kale, kurt(a), medrese, taahhüd, takviye, hayyir, hikmet, hizmet, millet, vâcib, âmiyy