“Bir kıbleye bağladı kulûbü,

“Mevlâya muhabbeti müsellem,

“Sallâllahu aleyhi ve sellem” yazmıştır.

3- Ehl-i îmânın i‘tikádı; ölüm, yok olmak değil, hayâtın şe­kil değiştirmesidir. Hayât yolcusu olan insân-ı mü’min, bu fânî hayâttan ölüm ile ayrılıp berzah hayâtına intikál edince, İlâhî me’mûrlar, pasaport yoklaması nev‘ınden o yolcudan, “Rabbin, Peygamberin, dînin, kitâbın, mezhebin, zürriyyetin, milletin, kıblen kimdir ve nedir?” suâlini soracaklardır. Bunların doğru cevâbları:

“Rabbim, Elláh.

“Peygamberim, Hazret-i Muhammed (asm).

“Dînim, İslâm.

“Kitâbım, Kur’ân.

“Mezhebim, Ehl-i Sünnet ve’l-Cemâat.

“Âdem aleyhi’s-selâmın zürriyyetindenim.

“İbrâhîm Halîlulláh aleyhi’s-selâmın milletindenim.

“Kıblem, Beytulláh olan Ka‘be’dir” olacaktır.

Bunlardan birine yanlış cevâb vermek, telâfîsi imkânsız bir azâbı çekmeğe sebebdir. Öyle ise, bu suâllerin cevâblarını ölümden evvel benimsemek lâzımdır. “İbrâhîm (as) milletinden, demek nedendir?” diye hátıra gelirse; Nahl Sûresi’’nin 120-123. ve Âl-i Imrân Sûresi’’nin 67 ve 68. âyetlerine, ya‘nî bu âyetlerin tefsîrlerine bakmalı.

Bir mü’min, Müslümân Türklerin İslâmiyyete hizmetlerini şükür vesîlesi yapar.

a) Cengiz, Atilla ve Hülâgû’nün milliyyet hissi ile kan

Lügat: ehl-i sünnet, benimsemek, peygamber, muhabbet, muhammed, illiyye, cengiz, hizmet, millet, sünnet, imkân, âmiyy