edenler, Hanefî ve Şâfií mezheblerince zekâta ehil olarak gösteriliyorlar.”

(Dört mezhebe göre, talebe-i ulûm-i şer‘ıyye sınıfına dâhıl olanlar, zekâta müstahaktırlar. Memleketimizde Hanefî ve Şâfií mezhebine mensûb olanlar bulunduğu için; Üstâd Bedîuz­zamân Hazretleri “Münâzarât” adlı eserinde “Zîrâ, biz hem Hanefî, hem Şâfiíyiz” buyurmuş, Hanefî ve Şâfií mezhebleri­nin görüşlerini beyân etmiştir. Hacı Hulûsí Bey de kendisine sorulan suâlin cevâbında, Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri gibi sâdece Hanefî ve Şâfií mezheblerini nazara vermiştir.) 

İkincisi: Sadakát ve nüzûrdur. Hacı Hulûsí Bey, mezkûr cevâbında medreselerin inşâ, ta‘mîr ve devâmı için ise sadakát ve nüzûr ile yardım edilebileceğini ifâde etmektedir. Şöyle ki:

“Dershánelerin devâmına, inşâsına, onarımına bu sadakát-nüzûr gibi şeylerin verilmesinde hîç bir zarar yoktur.”

Öyle ise, Hacı Hulûsí Beyin mezkûr cevâbındaki “sadakát” ta‘bîrinden murâd, zekât değildir. Zîrâ, Ehl-i Sünnet ve’l-Cemâat mezhebine göre, sadakanın farz kısmı olan zekât ve sadaka-i fıtrın, âyette geçen sekiz sınıfa temlîk súretiyle verilmesi gerekir. Câmi ve medâris gibi dînî müesseseler hakkında temlîk şartı gerçekleşmediği için, bu yerlere doğrudan doğruya zekât verilmez. Tatavvu‘ sadakalar ise; hem talebe-i ulûm-i dîniyyeye hem de ulûm-i dîniyyenin tahsíl edildiği medreselere sarf edilebilir. 

Demek, Hacı Hulûsí Bey aynen Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri gibi söylemiştir. Üstâd Bedîuzzamân Hazretleri de dört mezheb imâmlarının görüşlerini beyân etmiştir.

Sâlisen: Tahsíli harâm olan ilimlerle iştigál eden talebelere

Lügat: talebe-i ulûm, ehl-i sünnet, memleket, sâlis(e), medrese, sâlisen, hanefî, mezkûr, sünnet