“C- Birincisi: Evkáf.

“İkincisi: Zekâttır.

“Üçüncüsü: İslâmiyyetin iánât-ı milliyyesi olan nüzûr ve sadakát kısmen ona teveccüh edecektir.”

Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri, bu cümlelerinde Medresetü’z-Zehrâ’nın gelirlerini iki kısma ayırıyor:

Birincisi: Farz olan sadakadır ki; zekât ve fıtır sadakasıdır. Bu gelir, medresede ulûm-i şer‘ıyyeyi tahsíl eden talebelere sarf edilir. Medresenin binâsına ve ihtiyâclarına sarf edilemez. Zîrâ, dört mezheb imâmlarına göre; zekâtın rüknü temlîktir. Zekâtı medresenin binâsına veyâ ihtiyâclarına sarf etmekte temlîk rüknü gerçekleşemez.

İkincisi: Tatavvu‘ olan sadakát ve nüzûrdur (adaklardır). Bu gelir, hem talebe-i  ulûm-i dîniyyeye, hem de medresenin ihtiyâclarına sarf edilebilir.

Demek, Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri bu cümlelerinde zekâtı ayrı, sadakát ve nüzûru ise ayrı kabûl etmektedir. O hâlde, Üstâd Bedîüzzamân Hazretlerinin cümlelerinde geçen “zekât” ta‘bîrinden murâd; farz olan sadakadır. “Sadakát” ta‘bîrinden murâd ise; tatavvu‘ olan sadakadır.

Hacı Hulûsí Bey merhûm dahi mezkûr cevâbında nazarları “Münâzarât” adlı eserde geçen mezkûr cümlelere çekerek zekâtı ayrı, sadakát ve nüzûru ise ayrı mütâlea etmiş ve bunları iki kısma ayırmıştır. Şöyle ki:

Birincisi: Zekâttır. Hacı Hulûsí Bey, zekâtın ulûm-i şer‘ıyye ile meşgúl olanlara verileceğini gelecek cümlelerinde ifâde etmektedir:

“Zekâta ehliyyet bakımından fakír-i Müslim ile ilimle iştigál

Lügat: ehliyyet, teveccüh, illiyye, medrese, birinc, mezkûr, dilir, âmiyy