Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
Molla Muhammed el-Kersî
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
“Kader Risâlesi ve Şerhi” adlı eserden aldığımız nakil, burada nihâyet buldu.
Levh-i Mahfûz, Hayy, Alîm ve Hafîz isminin a‘zamlık mertebesine mazhardır. Her şeyin içini ve dışını berâber kayd eden bir
mahlûktur. Levh-i Mahfûz, bu hıfz vazífesini en a‘lâ mertebede yapıyor. Álemde záhirî ve bâtınî ne varsa, bir ânda Levh-i
Mahfûz’a geçiyor. En büyüğünden en küçüğüne kadar her hizmeti, her vukúátı zabt ediyor. Çünkü, ileride muhâkeme, muhâsebe
ve muámele bu zabt ve kayda göre olacaktır.
Mâdem bu memlekette bu kadar mükemmel bir hıfz ve muhâfaza vardır. Elbette, bu hâl, bir muhâkeme ve muhâsebeyi iktizá eder. Mâdem
böyle bir
muhâkeme ve muhâsebe burada görülmüyor. Öyle ise,
hîç şübhesiz, bu muhâkeme ve muhâsebe başka bir memlekete bırakılıyor. Eğer başka bir memlekette bir muhâsebe
ve bir muhâkeme olmazsa, en küçük, en ádî hâdiseler bile inceden inceye neden zabt u rabt altına alınsın? Demek, bir gün gelecek,
bütün
mevcûdât, bâ-husús halîfe-i rû-yi zemîn olan insân hesâb
verecektir.
Hulâsa: وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنَاهُ ف۪ٓي اِمَامٍ مُب۪ينٍ
cümlesi ifâde eder ki: “Álemde ‘şey’
ismine lâyık ne varsa, Biz onu Levh-i Mahfûz’da yazıp kayd etmişiz. Bir gün gelecek, bütün
mevcûdâtın hesâbı o kayd ve zabta göre olacaktır. Öyleyse, ey Resûlüm! Sen, insânları böyle bir günle korkut!”
“Risâle-i Nûr”un “Onuncu Söz Haşir Risâlesi” adlı eserinin “Yedinci
Súret” ve “Yedinci Hakíkat”ında bu hafîzıyyet hakíkati tafsílâtlı bir súrette îzáh edilmiştir. Oraya mürâcaat edilsin.
Netîce-i Kelâm: Bu âyet-i kerîme, “ihyâ ve
hafîzıyyet” fiilleriyle “Azîz ve
Rahîm” isimlerini isbât eder. Daha sonra, haşri bunun üzerine binâ eder. Hem teklîfî, hem tekvînî kaderin haşr-i cismânîyi iktizá ettiğini isbât eder.
Yâsîn Sûresi’nin asıl mevzúu haşr-i cismânî olduğu için, bu âyet-i kerîmenin asıl olarak delâlet ettiği ma‘nâ, haşr-i cismânîdir. Haşrin hadsiz delâilinden birisi de “kadere îmân” rüknü olduğundan, dolayısıyla bu âyet-i kerîme kadere de