Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
Molla Muhammed el-Kersî
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
ilm-i ezelînin tecellîsine
mazhar olan Levh-i Mahfûz, zamân üstü olup zamânla mukayyed değildir. Bütün zamânları ve o zamânlarda vücûda gelen
mevcûdâtı ve hâdisâtı birden görür ve ihâta eder.
Evet, her ne kadar bizim muhâkememize göre; Cenâb-ı Hak, önce Nûr-i Muhammedî (asm)’ı yaratmış, ondan kalemi halk etmiş ve o kaleme “Bütün mukadderâtı yaz!” diye emir buyurmuş, kalem de bütün mukadderâtı Levh-i Mahfûz’da yazmıştır. Kadîr-i Zü’l-Celâl ise, o Levh-i
Mahfûz’daki yazıya göre mevcûdât-ı álemi yaratmaktadır. Ancak, Cenâb-ı Hak, zamânla mukayyed olmadığı gibi, O’nun ilm-i ezelîsinin tecellîsine mazhar
olan Levh-i Mahfûz dahi zamânla mukayyed değildir. O hâlde, Levh-i Mahfûz, muhâkemâtımız gibi olmayıp, belki bütün zamân ve mekânları bir ânda müşâhede eden ma‘nevî bir kamera hükmündedir.
(Şu sırrın keşfi için şu misâle
bak: Senin elinde bir ayna bulunsa, sağ tarafındaki
mesâfe mâzí,) geçmiş zamân (sol tarafındaki
mesâfe müstakbel) gelecek zamân (farz edilse, o ayna yalnız mukábilini) karşısındaki eşyâyı
(tutar. Sonra o iki tarafı bir tertîble tutar, çoğunu tutamaz. O ayna ne kadar aşağı ise, o
kadar az görür. Fakat, o ayna ile yükseğe çıktıkça, o aynanın mukábil dâiresi genişlenir.
Git gide, bütün iki taraf mesâfeyi birden, bir ânda tutar. İşte şu ayna,
şu vaz‘ıyyette,
onun irtisâmında,) âyînede görünmesinde (o mesâfelerde cereyân
eden hâlât) hâller (biribirine mukaddem) önde gelen, (muahhar) sonra gelen, (muvâfık) uygun, (muhálif) zıd (denilmez.)
İşte, kader, ilm-i ezelîden olduğu için; ilm-i ezelî,) Levh-i Mahfûz, (hadîsin ta‘bîrîyle, manzar-ı a‘lâdan,) álemin her tarafının mâzí, hâl ve istikbâli ile birden ve aynı ânda göründüğü ulvî mekândan (ezelden ebede kadar) kâinâtın ilk yaratılışından harâbiyyetine kadar (her şey, olmuş ve olacak, birden tutar, ihâta eder bir makám-ı a‘lâdadır. Biz ve muhâkemâtımız onun háricinde olamaz ki, mâzí mesâfesinde bir ayna tarzında olsun.)
Şimdiye kadar, îzâhâtı akla yaklaştırmak için sanki ezel, mâzíde bir uç nokta imiş ve eşyâ bir tertîb ile ilm-i İlâhiden çıkıyormuş gibi farz edilerek, îzáhât bu üslûb ile irâd edildi. Hakíkat, ya‘nî esmâ ve sıfât-ı İlâhiyye nokta-i nazarında ise, Cenâb-ı Hakk’a göre mâzí-müstakbel, geçmiş ve gelecek yoktur. Dolayısıyla, mâzí ve müstakbel gibi ta‘bîrler bize göredir. Ama, Elláh’a göre ne geçmiş ve ne de gelecek vardır. Levh-i Mahfûz’daki yazıyı yazmak, insânı yaratmak, insânın
Lügat: nokta-i nazar, muhammedî, muhammed, mukaddem, mukadder, mukayyed, cereyân, muahhar, hâdis, sinin