delâlet eder; kadere îmân rüknüyle haşr-i cismânîyi isbât eder. Ya‘nî, bu âyet-i kerîme hem haşre, hem de kadere delâlet eder. 

Mâdem Cenâb-ı Hak, bu âyet-i kerîmede, “Azîz ve Rahîm isimlerimin tecellîsiyle ölüleri diriltirim” diyor. Bu da‘vânın delîli olarak da kitâbet ve ihsáyı, ya‘nî her şeyi yazdığını, saydığını, zabt u rabt altına aldığını gösteriyor. Bu kitâbet, kayd ve hafîzıyyet, záhire göre kaderi isbât etmektedir. Fakat, hakíkatte haşr-i cismânîyi isbât etmektedir. Zîrâ, o kitâbet, kayd ve hafîzıyyet, “haşir” içindir.

سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَاۜ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ

رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَٓا اِنْ نَس۪ينَٓا اَوْ اَخْطَأْنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَٓا اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ

 عَلَى الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِه۪ۚ وَاعْفُ عَنَّا۠ وَاغْفِرْ لَنَا۠

 وَارْحَمْنَا۠ اَنْتَ مَوْلٰينَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِر۪ينَ