“قَبْلَ مَوْتِه۪ ‘Ölümünden önce’… Buradaki zamîrin merciınde ihtilâf vardır. İkrime, Mücâhid ve Dahhâk’a göre, قَبْلَ مَوْتِه۪ ’deki zamîr, ‘kitâbî’lere râci‘dir. Bu durumda âyetin ma‘nâsı şöyle olur: ‘Ehli kitâbdan herkes, ölüm meleğini gördüğü sırada Ísâ (as)’a îmân edecek, ancak sekerât ânındaki bu îmân, sáhibine fayda vermeyecektir.’

“Ba‘zılarına göre ise, قَبْلَ مَوْتِه۪ ’deki zamîr, Ísâ (as)’a râci‘dir. Bu görüşe göre ise, âyetin ma‘nâsı şöyle olur: ‘Ehl-i kitâbdan herkes, Ísâ (as)’ın ölümünden önce ona îmân edecektir.’ Bu da ancak, Hazret-i Ísâ (as) âhirzamânda semâdan yeryüzüne indikten sonra vukú‘ bulacaktır. O zamân ehl-i kitâbdan herkes ona îmân edecek ve dîn olarak yalnız İslâm dîni kalacaktır. Ebû Hüreyre (ra), ‘Ísâ (as) hâkim-i ádil olarak yeryüzüne inecek…’ diye başlayan hadîsi rivâyet ettikten sonra şöyle der: 

İsterseniz وَاِنْ مِنْ اَهْلِ الْكِتَابِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِه۪ قَبْلَ مَوْتِه۪ âyetini okuyunuz.’

“Görülüyor ki; Ebû Hüreyre (ra), Ísâ (as)’ın âhirzamânda nüzûl edeceği konusunda bu âyet-i kerîmeyi delîl olarak getirmektedir.  

 “İkrime, لَيُؤْمِنَنَّ بِه۪’deki zamîrin Hazret-i Muhammed (asm)’a râci‘ olduğunu söyler. Ya‘nî, ‘Sekerât ânında ehl-i kitâbdan her kimse, Muhammed (asm)’a îmân eder’ demektir.

“Ba‘zılarına göre ise, لَيُؤْمِنَنَّ بِه۪’deki zamîr Elláh’a râci‘dir.