Ya‘nî, ‘Sekerât ânında ehl-i kitâbdan herkes, Elláh’a îmân eder’ demektir. Fakat, her hâl ü kârda ye’s hâlindeki böyle bir îmân, sáhibine fayda vermeyecektir.”[92]

“Ebû Suúd” der ki:

“Bir kavle göre, âyet-i kerîmede geçen her iki zamîr, Ísâ (as)’a râci‘dir. O zamân, âyetin ma‘nâsı şöyle olur: ‘Ísâ (as) gökten indiğinde mevcûd olan ehl-i kitâbdan herkes ona îmân edecektir.’ Rivâyet edilir ki: ‘Ísâ (as) âhirzamânda gökten inecek. Ehl-i kitâbdan herkes ona îmân edecek ve dîn olarak sâdece İslâm dîni kalacaktır. Elláh onun zamânında Deccâl’i helâk edecek. Yeryüzünde öyle bir emniyyet ve güven olacak ki, arslanlar develerle, kaplanlar sığırlarla, kurtlar koyunlarla otlayacak, çocuklar yılanlarla oynayacak. Hazret-i Ísâ (as) yeryüzünde kırk sene kalacak, sonra vefât edecek. Müslümânlar cenâze namâzını kılıp onu defn edeceklerdir.’ ”[93]

“Te’vîlâtü Ehli’s-Sünneti” adlı tefsîrde şöyle deniliyor:

“وَاِنْ مِنْ اَهْلِ الْكِتَابِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِه۪ قَبْلَ مَوْتِه۪ Bu âyet-i kerîmede geçen zamîrlerin kime râci‘ olduğu husúsunda müfessirîn-i izám ihtilâf etmişlerdir. Ba‘zıları demişler ki: مَوْتِه۪ ’deki zamîr, Ísâ (as)’a râci‘dir ve ‘Ísâ’nın ölümünden önce’ demektir. Bu da, Ísâ (as) gökten inince tahakkuk eder. O zamânda bütün ehl-i kitâb Ísâ (as)’a îmân ederler. El-Hasan bu görüşü benimsemiştir.

“Kelbî der ki: ‘Elláhu Teálâ, Deccâl’in çıkış zamânında Ísâ (as)’ı semâdan indirdiğinde bakıyye-i ehl-i kitâb ona îmân edecekler. Müslümân olmayan hîç bir Yahûdî ve Hıristiyan kalmayacaktır.’