Âlûsî, فَلَمَّا تَوَفَّيْتَن۪ى ifâdesine şu ma‘nâyı verir: “Beni göğe kaldırmakla katına aldığın zamân.”[85]

Muhammed el-Arabî el-Mağribî, “Mecmûu Selâsi Resâil” adlı eserinde فَلَمَّا تَوَفَّيْتَن۪ى âyet-i kerîmesini şöyle ma‘nâ eder:

“Ísâ (as)’dan hikâye edilen  فَلَمَّا تَوَفَّيْتَن۪ى كُنْتَ اَنْتَ الرَّق۪يبَ عَلَيْهِمْ âyet-i kerîmesini Ísâ (as)’ın vefâtına delîl getirmek fâhiş bir galâttır. Çünkü, Kur’ân’ın ba‘zı âyetleri, ba‘zısını tefsîr etmektedir. O hâlde, فَلَمَّا تَوَفَّيْتَن۪ى cümlesinden murâd, اِنّ۪ى مُتَوَفّ۪يكَ cümlesinde olduğu gibi, ‘Beni rûh ve bedenimle berâber yanına aldığın zamân’ demektir. Bundan dolayı, bütün muhakkik müfessirler ittifâk etmişlerdir ki, فَلَمَّا تَوَفَّيْتَن۪ى âyetinin ma‘nâsı, ‘Beni alıp göklere kaldırdığın zamân’ demektir. Çünkü, Ísâ (as)’ın göklere kaldırıldığına, şu ân semâda diri olduğuna ve âhirzamânda inip Deccâl’i öldüreceğine dâir hadîsler záhir ve açıktır.”[86]