“Yâhúd تَوَفَّي kelimesi, ‘Álem-i Melekût’a çıkmaktan men‘ eden alâyık-ı beşeriyyeyi (beşerî alâkaları) öldürmek’ demektir.

 “Şu tevcîhlerden tevcîh-i evvel, Resûlülláh’dan vârid olan rivâyetlere muvâfık olduğundan, esahh olan tevcîh odur. Zîrâ, Hazret-i Ísâ’nın rûh maa’l-cesed, hayyen semâya ref‘ olunduğuna dâir ehâdîs-i celîle mevcûddur. Ba‘zı âyetler de buna delâlet etmektedir. Şu hâlde, bu âyette, Cenâb-ı Hakk’ın, ‘Ben seni vefât ettireceğim’ buyurması, ‘Yahûdîlerin katlinden seni kurtaracağım ve semâya kaldıracağım ve ecel-i mev‘údun geldiğinde Ben seni öldüreceğim, seni katl edemeyecekler’ demektir.”[73]

“Tefhîmü’l-Kur’ân”da şöyle deniliyor:

“Âyette geçen مُتَوَفّ۪ي kelimesi, ‘teslîm almak’ ve ‘cân almak’ anlamlarına gelen تَوَفَّي kelimesinden gelir; fakat burada mecâzî anlamda kulanılmıştır. Burada ‘görevden alma’ anlamına gelmektedir.”[74]

Hulâsa: Nakl ettiğimiz bu tefsîrlerin beyân ve îzáhından net olarak anlaşıldı ki; Ísâ (as) hayâttadır, ölmemiştir, göklere kaldırılmıştır. Bu âyetteki مُتَوَفّ۪يكَ kelimesini delîl göstererek Ísâ (as)’ın öldüğünü da‘vâ edenlerin hîç bir mesnedi yoktur. Zîrâ, bu âyetin tefsîrinde görüldüğü gibi, hîç bir müfessir, مُتَوَفّ۪يكَ kelimesinden Ísâ (as)’ın vefât edip yerde kaldığına káil değildir. Üstelik, müfessirler ittifâken demişler ki: