Ísâ (as) ölmemiştir. Elláh onu alıp göklere kaldırmıştır. O şu ânda semâda diridir. Kıyâmete yakın, cism-i beşerîsiyle Müslümânlar arasına inecektir. Nitekim, Peygamberimiz (sav) bu âyet-i kerîmeyi; “Ísâ ölmedi, yevm-i kıyâmetten evvel size dönecektir” [75] şeklinde açıklamıştır. Ísâ (as) âhirzamânda semâdan Müslümânlar arasına nüzûl ettiğinde şerîat-ı Muhammediyye ile amel edecek, İslâmiyyet için harb edecek, İslâm’dan başka bir dîn kabûl etmeyecek, ona tâbi‘ olan Müslümânlar kâfirlere karşı galebe edeceklerdir.

Hakíkat böyle iken, başta Peygamberimiz olmak üzere bütün müfessirlerin beyân ettiği bu hak ma‘nâyı kabûl etmeyip, âyete müfessirîn-i izámın beyânâtına muhálif yeni bir yorum getirmek ve âyeti fâsid te’vîllerle te’vîl etmek, başta Peygamberimiz olmak üzere bütün müfessirîn-i izámın re’y ve görüşlerini beğenmemek ve onların Kur’ân hakkındaki anlayışlarını yanlış telakkí etmek demektir. Bu ise, şöyle bir netîceyi doğurmaktadır:

Hâşâ! Kur’ân 1400 seneden beri yanlış anlaşılmış ve yanlış anlatılmıştır! Bütün ümmet, bâtıl bir i‘tikád üzere bulunmuşlardır! El-iyâzü billâh. Böyle bir inanca sáhib olmak ise dalâlettir.

Lügat: peygamber, muhammed, beşerî, ediyye, kâfir, âmiyy