اِذْ قَالَ اللّٰهُ يَا ع۪يسَى اِنّ۪ى مُتَوَفّ۪يكَ وَرَافِعُكَ اِلَىَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَجَاعِلُ الَّذ۪ينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ثُمَّ اِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ ف۪يمَا كُنْتُمْ ف۪يهِ تَخْتَلِفُونَ

“Elláh buyurmuştu ki: ‘Ey Ísâ! Muhakkak seni teveffî  ettireceğim. (Ya‘nî, seni düşmânlarından ve onların sû-i kasdinden Ben muhâfaza edeceğim. Seni ecel-i müsemmâna Ben kavuşturacağım. Mukadder vaktin gelince senin rûhunu ancak Ben kabz edeceğim. Álem-i Melekût’a yükselmene mâni‘ olacak şehevâttan Ben seni koruyacağım. Seni, rûh ve bedeninle berâber Ben yanıma alacağım.) Seni nezdime yükselteceğim, seni inkâr edenlerden arındıracağım ve sana uyanları kıyâmete kadar kâfirlerden üstün kılacağım. Sonra dönüşünüz Bana olacak. İşte o zamân, ihtilâfa düştüğünüz şeyler hakkında aranızda Ben hükm   edeceğim.’ ”[405]