adâlet-i İlâhiyyenin huzúrunda bu dehşetli gıybete karşı hakkımı helâl etmem! Titresin! Bütün sâdâtın ceddi olan Fahr-ı Álem aleyhi’s-salâtü ve’s-selâmın Sünnet-i Seniyyesini muhâfaza için hayâtını ve her şeyini fedâ eden bir mazlûmun şekvâsı, elbette cevâbsız   kalmayacak!”[403]

Şimdi, Hazret-i Ísâ (as)’ın nüzûlünden haber veren ba‘zı âyet-i kerîmelerin ebcedî hesâblarını beyân edeceğiz:

BİRİNCİ ÂYET:

وَاِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُونِ هٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَق۪يمٌ

“Şübhesiz ki, o (Hazret-i Ísâ’nın nüzûlü), kıyâmetin bilgisi ve alâmetidir. Onda hîç şübhe etmeyin ve bana uyun. Çünkü, bu, dos doğru   yoldur.” [404]

Bu âyet-i kerîmede geçen وَاِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا  cümlesi, ebced hesâbıyla dahi bu asra bakmaktadır. Şöyle ki:

Şeddeler sayılmazsa (2032) eder. Başdaki و sayılmazsa (2026) eder.

Şeddeli س sayılsa (2062) eder. Başdaki و sayılmazsa (2056) eder.

Şeddeli bir ن sayılsa (2082) eder. Başdaki و sayılmazsa (2076) eder. 

Lügat: sünnet-i seniyye, dehş(e), elbette, seniyye, alâmet, dehşet, sünnet, şübhe