“Bu hesâb-ı ebcedî, makbûl ve umûmî bir düstûr-i ilmî ve bir kánûn-i edebî olduğuna delîller pek çoktur. Burada yalnız dört - beş tânesini nümûne için beyân edeceğiz.

“Birincisi: Bir zamân Benî-İsrâîl álimlerinden bir kısmı huzúr-i Peygamberîde sûrelerin başlarındaki الم * كهيعص gibi mukattaat-ı hurûfiyyeyi işittikleri vakit, hesâb-ı cifrî ile dediler: ‘Yâ Muhammed! Senin ümmetinin müddeti azdır.’ Onlara mukábil dedi:  ‘Az değil.’ Sâir sûrelerin başlarındaki mukattaatı okudu ve fermân etti: ‘Daha var.’ Onlar sustular...

“İkincisi: Hazret-i Ali radıyelláhu anh’ın en meşhûr kasîde-i Celcelûtiyyesi, baştan nihâyete kadar bir nev‘í hesâb-ı ebcedî ve cifir ile te’lîf edilmiş ve öyle de matbaalarda basılmış.

“Üçüncüsü: Ca‘fer-i Sádık (ra) ve Muhyiddîn-i Arabî (ra) gibi esrâr-ı gaybiyye ile uğraşan zâtlar ve esrâr-ı hurûf ilmine çalışanlar, bu hesâb-ı ebcedîyi gaybî bir düstûr ve bir anahtar kabûl etmişler.

“Dördüncüsü: Yüksek edîbler bu hesâbı, edebî bir kánûn-i letáfet kabûl edip eski zamândan beri onu isti‘mâl etmişler. Hattâ, letáfetin hátırı için irâdî ve sun‘í ve taklîdî olmamak lâzım gelirken, sun‘í ve kasdî bir súrette o gaybî anahtarların taklîdini yapıyorlar.

“Beşincisi: Ulûm-i riyâzıyye ulemâsının münâsebet-i adediyye içinde en lâtif düstûrları ve avâmca hárika görünen kánûnları, bu hesâb-ı tevâfukínin cinsindendirler. Hattâ, fıtrat-ı eşyâda Fâtır-ı Hakîm bu tevâfuk-ı hesâbîyi bir düstûr-i nizám ve bir kánûn-i vahdet ve insicâm ve bir medâr-ı tenâsüb ve ittifâk ve bir nâmûs-i hüsün ve ittisâk yapmış. Meselâ: Nasıl ki, iki elin ve iki ayağın

Lügat: peygamberî, mukattaat, peygamber, muhammed, mukattaa, birinc, ediyye