“Bundan sonra Hayy b. Ahtab dedi ki:  ‘Yâ Muhammed! Muhakkak senin bu işinden bir şey anlayamadık. İltibâs ediyoruz. Zîrâ, bilmiyoruz ki, sana zamândan ne kadar verilmiş, az mıdır, çok mudur? Binâenaleyh, senin ümmetinin ömrü ne kadar olacağını idrâk edemiyoruz.’

“Sonra ahbâr-ı Yahûd (Yahûdî álimleri) Nebiyy-i Muhterem (sav)’in yanından kalkıp gittiler. Bunlar Peygamber Efendimiz (sav)’in yanından ayrılınca, Ebû Yâsir, kardeşi olan Hayy b. Ahtâb’a ve berâberinde bulunan Beni İsrâîl ulemâsına dedi ki: ‘Ne biliyorsunuz, belki de Muhammed’e bu saydığımız sayıların mecmûu kadar bir zamân verilmiştir. Ümmetinin ömrü, hepsinin toplamı kadar devâm edecektir’ deyip daha sonra hepsini toplayarak; ‘ 71+231+271+161=734 eder. Ve belki de ümmetinin ömrü bu kadardır’ dedi.

“Hayy b. Ahtâb, cevâben dedi ki: ‘Evet, gerçekten bilmiyoruz ki, Muhammed (sav)’in işinin sonu nasıl olacak. Biz bu işte hayret ve tereddüdde kalmış bulunmaktayız’ diye kendi aralarında   konuştular.”[401]

NOT: Peygamber Efendimiz (sav)’in huzûrunda, bir hâdise cereyân ettiğinde; Resûl-i Ekrem (sav) onu redd etmeyip, sükût ederse; buna takrîrî sünnet denir. İşte bu hâdise de, o takrîrî sünnet nev‘ındendir. Ebced hesâbı, mütevâtir hadîsle sâbit olmadığı için, inkâr edene herhangi  bir hadd-i şer‘í terettüb etmez ve tekfîr edilmez. Ancak, bu inkâr, ma‘nevî mes’ûliyyeti mûcibdir.

  Bedîuzzamân Saíd Nursî Hazretleri ebced hesâbı konusunda şöyle buyurmaktadır:

Lügat: binâenaleyh, peygamber, muhammed, muhterem, tereddüd, terettüb, cereyân, muhakka, binâen, efendi, hâdise, nebiyy, sünnet, hâdis, inkâr, sinin