فَأَشَارَتْ اِلَيْهِ  قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِصَبِيًّا ۞ قَالَ اِنّ۪ى عَبْدُ اللّٰهِ  اٰتَانِىَ الْكِتَابَ وَجَعَلَن۪ى نَبِيًّا

“Bunun üzerine Meryem çocuğa (Hazret-i Ísâ’ya) işâret etti. Onlar: ‘Biz beşikteki çocukla nasıl konuşuruz?’ dediler. (Elláh’ın bir mu‘cizesi olarak Hazret-i Ísâ) dedi ki: ‘Ben gerçekten Elláh’ın kuluyum. O, bana kitâb verdi ve beni peygamber yaptı.’ ”[390]

İşte, Ísâ (as)’ın âhirzamânda semâdan nüzûl etmesinin bir hikmeti de, velâyet devresini yaşamasıdır. Hîç şübhesiz diğer peygamberlerin velâyeti gibi, onun velâyet devresi de cism-i beşerîsiyle olacaktır. O hâlde, Ísâ (as) rûhen değil, bedenen nüzûl edecektir.

On Üçüncü Delîl: Nasıl ki, Ísâ (as)’ın semâya çıkarılmasından sonra, onun dîni Yahûdîler tarafından bozuldu. Bunun netîcesinde dîn-i Ísâ (as)’a tâbi‘ olanlar, tevhîd ve haşir husúsunda bâtıl inançlara saplandılar. Meselâ; onlardan bir kısmı haşr-i cismânîyi, bir kısmı da öldükten sonra dirilmeyi tamâmen inkâr ettiler. Elláh (cc), hem Ísâ (as) için bir mu‘cize, hem o zamânda yaşayan Ísevîlere bir rahmet, hem de Ashâb-ı Kehf için bir mükâfât ve kerâmet olmak için Ashâb-ı Kehf’i üç yüz küsûr sene yerde oldukları hâlde cesedlerini çürütmeden yaşatıp daha sonra onları, o asırdaki insânlara göndermek súretiyle haşr-i cismânîyi inkâr eden o milleti irşâd etti.

Aynen bunun gibi; Hazret-i Muhammed (asm)’ın mukaddes dîni olan İslâmiyyet, Deccâl’in fikr-i küfrîsini yayan Yahûdî milletinden müteşekkil bir fesâd komitesinin ifsâdâtiyle

Lügat: peygamber, muhammed, mukaddes, bedenen, teşekki, beşerî, gönder, hikmet, komite, millet, inkâr, sinin, âmiyy, şübhe