buna káil olmuşlardır. Eğer bunun tersi iddiá edilse, bütün ümmetin ve ulemâ-i İslâm’ın tahtie ve tekzîbi lâzım gelir. Bu ise, ümmet-i Muhammed (asm)’a ve bütün ulemâ-i İslâm’a büyük bir hakáret olduğu gibi; hem Peygamber (asm)’ın, لَاتَجْتَمِعُ اُمَّت۪ي عَلٰى ضَلَالَةٍ “Ümmetimin müctehidleri, dalâlet üzerinde birleşmezler”[386] hadîs-i şerîfine hem de akl-ı selîme taban tabana zıddır. O hâlde, bu mes’elenin aksini düşünenler, akl-ı selîm sáhibi değillerdir.

Altıncı Delîl: Eğer faraza Ísâ (as)’ın rûhen ineceğini kabûl etsek, bu durumda o rûhun bir başkasının bedenine girip çalışması lâzım gelir. Zîrâ, rûhun kendi başına bir icrâat göstermesi mümkün değildir. Bu ise, “tenâsuh” fikrini kabûl etmek demektir. Tenâsuh fikrini kabûl etmek ise küfürdür. Zîrâ, Elláhu Teálâ, her bir beden için, o bedene mahsûs bir rûh yaratmıştır. Bir rûhun bir bedenden ayrılıp başka bir bedene girmek súretiyle tekrâr dünyâya gelmesi mümkün değildir.  Öyle ise,  “Ísâ (as), rûhen inecek ve başka bir bedene girecek” diyenler ve böyle bir inanca sáhib olanlar, -el-iyâzü billâh- kâfir olurlar.

Yedinci Delîl: Hıristiyanların inancına göre; Elláh (cc), Ísâ (as)’ın içine hulûl etmiştir. Ísâ (as) da papalık makámına gelen kişinin içine hulûl etmiştir. Dolayısıyla, papa, yeryüzünde Elláh’ı ve Ísâ (as)’ı temsîl etmektedir. Ísâ (as)’ın rûhu, her zamân inip papanın içine hulûl etmektedir. İşte, Hazret-i Ísâ (as)’ın rûhen ineceğini savunanlar, Hıristiyanların bu inancından etkilenmişlerdir ve bilerek veyâ bilmeyerek onların böyle bâtıl bir inancını müdâfaa etmektedirler. Bu ise, akl-ı selîmin kabûl edeceği bir mes’ele değildir.