evvelâ hadîs-i şerîflerin o âyeti nasıl açıkladığına bakılmalıdır. Bu, bütün müfessirlerin temel bir metodudur. Mâdem Hazret-i Ísâ ile alâkalı hadîslerde geçen özellikler ve icrâatlar, bi’z-zât onun şahsen ineceğini ifâde etmektedir. O hâlde, âyetlerdeki murâd-ı İlâhî de, Hazret-i Ísâ (as)’ın bi’z-zât şahsıyyetiyle yer yüzüne ineceğidir.

Demek, âyât-ı Kur’âniyye, ehâdîs-i Nebeviyyenin ışığında anlaşılmalıdır. Zîrâ, hîç bir kimse, murâd-ı İlâhîyi Resûl-i Ekrem (asm) gibi anlayamaz ve bu mümkün de değildir. 

Dördüncü Delîl: Hîç bir müfessir, hîç bir álim ve müctehid, Ísâ (as)’ın bedenen değil de rûhen veyâ şahs-ı ma‘nevîsi i‘tibâriyle ineceğine dâir bir söz söylemedikleri gibi, işâret dahi vermemişlerdir. Her ne kadar Üstâd Bedîuzzamân gibi ba‘zı İslâm álimleri, Ísâ (as)’la alâkalı hadîslerden ba‘zı işârî ma‘nâları çıkarmışlarsa da, hadîslerin sarîhî ma‘nâsına aslâ ilişmemişlerdir. Ya‘nî, ulemâ-i İslâm’ın eserlerinde; “Ísâ (as), bedenen değil, yalnız rûhen inecektir” diye bir ibâreye rastlamak mümkün değildir. Bedîuzzamân Hazretleri de eserlerinin müteaddid yerlerinde; “Ísâ (as) bedenen inecektir” diyor. Masonların ve müsteşriklerin te’sîri altında kalarak bu konuda bâtıl bir inanca saplananlar háric, yaklaşık yüz elli seneden bu yana gelip geçen ve yaşayan álimlerden hîç kimse; “Ísâ (as) bedenen değil, rûhen inecektir” dememiştir.  

Evet, “Ísâ (as) bedenen değil, rûhen inecektir” diyenler; olsa olsa gizli bir komitenin te’sîri altında kalan bu asırdaki ulemâ-i sû’ olabilir.

Beşinci Delîl: Bütün İslâm ulemâsı ve bütün ümmet-i Muhammed (asm), Hazret-i Ísâ (as)’ın bedenen ineceğine inanıp