ettiğimizde görüyoruz ki:

1) Ísâ (as)’ın Elláh tarafından gökler áleminden yerler álemine indirilmesi, her akl-ı selîm tarafından kabûl edilen bir mes’eledir.

2) Nüzûl-i Ísâ (as) mes’elesinin câiz olmadığını bildiren herhangi bir âyet ve hadîs yoktur.

3) Bu olay, záhiren İslâm dîninin temel kural ve káidelerine zıd değildir.

4) Bu kelimelerin başka bir ma‘nâda kullanıldığına dâir Kur’ân ve ehâdîs-i Nebeviyyede herhangi bir sarâhat veyâ işâret bulunmamaktadır.

5) Bu hâdise, kainâtta cârî olan fıtrî kánûnlara da zıd değildir.

O hâlde, Kur’ân ve Peygambere inanan  her akl-ı selîm sáhibi, hads-i kat‘í ile hükm eder ki; Ísâ (as) hem bedenen, hem de rûhen inecektir.

Üçüncü Delîl: Her ne kadar Kur’ân’daki nüzûl-i Ísâ ile alâkalı âyetler, hadîs-i şerîflerdeki gibi Ísâ (as)’ın şahsen ineceği hakkında tam tafsílât vermiyor. Ya‘nî, bu âyetler, hadîs-i şerîflerdeki gibi; “Ísâ (as)’ın şahsen ineceği, Deccâl’i öldüreceği, haçı kıracağı, domuzu öldüreceği, Müslümânların imâmına (Mehdî’ye) namâzda uyacağı, evleneceği, yer yüzünde kırk sene kalacağı, ádil bir hükümdâr olacağı ve şerîat-i Muhammediyye (asm)’ı tatbîk edeceği” şeklinde geniş bir bilgi vermemektedir. Zîrâ, usûl-i tefsîrce beyân edilir ki; hadîs-i şerîfler, âyet-i kerîmelerdeki kapalılığı îzáh eder, ondaki mücmeli tafsíl eder, müşkilât-i âyeti hall eder ve hîç bir zamân âyete ters düşmez. İşte bu usûl káidesine binâen, âyetlerin ma‘nâsını anlamak için

Lügat: peygamber, muhammed, bedenen, binâen, dürece, ediyye, hâdise, kelime, şahsen, dilir, hâdis, sinin