Dolayısıyla, ehâdîs-i Nebeviyyede geçen mezkûr kelimeler, Ísâ (as)’ın bi’z-zât bedeniyle semâdan nüzûl edeceğini ifâde etmektedir. Şâyet Hazret-i Peygamber (asm)’ın hadîslerinden Ísâ (as)’ın bedenen ineceğine dâir, “Ísâ (as)’ın Deccâl’i öldüreceği, haçı kıracağı, domuzu öldüreceği, Müslümânların imâmı Mehdî’ye namâzda uyacağı, evleneceği, yer yüzünde kırk sene kalacağı, ádil bir hükümdâr olacağı ve şerîat-i Muhammediyye (asm)’ı tatbîk edeceği” gibi sarîhî ifâdeler olmasaydı; sırf hadîslerde geçen “nüzûl”, “ba‘s”, “rücû‘” ve “hurûc” gibi kelimelerden dahi herkes anlardı ki, Ísâ (as) cism-i beşerîsiyle inecektir.

İkinci Delîl: İnsânların irşâd ve hidâyeti için gönderilen Kur’ân ve ehâdîs-i Nebeviyyedeki lafız ve cümleler şu şekilde mütálea edilir:

1) O lafız ve cümlenin záhirî ma‘nâsı, akl-i selîme ters düşmemelidir.

2) Başka âyet ve hadîslerin ma‘nâsına záhiren muhálif olmamalıdır.

3) Hem o lafız ve cümlenin záhirî ma‘nâsı, İslâm dîninin temel kural ve káidelerine zıt düşmemelidir.

4) Yukarıda zikr ettiğimiz esâslardan başka, o lafız ve o cümlenin başka bir ma‘nâda kullanıldığına dâir Kur’ân’da ve ehâdîs-i Nebeviyyede herhangi bir sarâhat veyâ işâret bulunmamalıdır.

5) Hem o lafız ve cümlenin záhirî ma‘nâsı, bedîhî olarak bilinen ve görülen kainâttaki fıtrî kánûnlara záhiren ters düşmemelidir.

Şimdi, Ísâ (as)’ın cism-i beşerîsiyle nüzûl edeceğine dâir Kur’ân ve Ehâdîs-i Nebeviyye’de geçen lafız ve cümleleri tahlîl

Lügat: peygamber, muhammed, bedenen, beşerî, dürece, ediyye, gönder, kelime, mezkûr, dilir, şekil