TEVRÂT’TA VA‘D EDİLEN “MESÎH” KİMDİR?

Tevrât’ta hem Hazret-i Ísâ (as)’ın evsáfı, hem de Hazret-i Muhammed (asm)’ın evsáfı mevcûd olduğu hâlde; Yahûdîler, Tevrât’ta müjdelenen ve evsáfı beyân edilen bu iki peygamberi inkâr ediyorlar. Zîrâ, Yahûdîlerin inancına göre; Tevrât’ta âhirzamânda geleceği ve Yahûdî milletini bütün dünyâya hâkim edeceği müjdelenen kurtarıcı, hem Hazret-i Dâvûd (as)’ın neslinden olacak, hem de bütün dünyâya hükm edecek bir şahıstır. Her ne kadar Hazret-i Ísâ (as), Dâvûd (as)’ın neslindendir; fakat dünyâya hükm etmediği, saltanat ve mülkü Yahûdîlere teslîm etmediği için, Yahûdîler onu tekzîb ettiler ve onu öldürmeye kasd ettiler. Bu sebeble onlar, Hazret-i Ísâ (as)’ı öldürdüklerine, dolayısıyla âhirzamânda semâdan yeryüzüne nüzûl etmeyeceğine inanıyorlar. Hazret-i Muhammed (asm)’a gelince; zât-ı Ekrem (asm),  Hazret-i İsmâíl (as)’ın neslinden olup, Hazret-i Dâvûd’un neslinden olmadığı için Yahûdîler onun da risâletini kabûl etmiyorlar. Bu sebeble Yahûdîler, Tevrât’ta mevcûd olan evsáf-ı Ísâ ve evsáf-ı Muhammediyye’yi, gelecek olan o kurtarıcıya veriyorlar. Onlara göre, Tevrât’ta müjdelenen ve Yahûdîleri bütün cihâna hâkim edecek olan ve “Mesîh” adıyla ta‘rîf edilen kurtarıcı ve hâkim, âhirzamânda zuhûr edecektir. Onların kurtarıcı ve hâkim diye bekledikleri bu şahıs ise; İslâm dîni nazarında, bütün peygamberlerin şerrinden istiáze ettikleri ve ümmetlerini de ondan istiáze etmeye da‘vet ettikleri “Deccâl”dir.

Lügat: peygamber, muhammed, saltanat, kurt(a), ediyye, millet, inkâr