Kısaca: Yahûdîler Tevrât’ta beyân edilen Hazret-i Ísâ (as) ile Resûl-i Ekrem (asm)’ın evsáfını Deccâl denilen şahsa veriyorlar. Müslümânlara göre ise; Tevrât’ta müjdelenen ve evsáfı verilen bu iki şahıs, Hazret-i Ísâ (as) ile Resûl-i Ekrem (asm)’dır. Âhirzamânda gelecek olan ve mütevâtir hadîslerde evsáfı beyân edilen dehşetli şahıs ise, Deccâl’dir. Yahûdîler ise, âhirzamânda geleceği beklenen bu şahsa “Deccâl” demiyorlar. Dâvûd (as)’ın neslinden gelecek Mesîh veyâ Muhammed nâmındaki bu şahsa “bir sultán, bir kumândân, bir hâkim, bir kurtarıcı” diyorlar. “Âhirzamânda Hazret-i Dâvûd’un neslinden bir kişi gelecek, mu‘cizeler gösterecek ve tekrâr Hazret-i Süleymân (as)’ın saltanatını bize iáde edecektir” şeklinde i‘tikád ediyorlar. Tevrât’ta Ísâ (as)’a verilen “Mesîh” ismini ve Resûl-i Ekrem (asm)’a verilen “Muhammed” ismini, bizim inancımızda “Deccâl” diye bilinen şahıs için kullanıyorlar. Fakat, o menhûs ve mel‘ún Yahûdî milleti, murâdlarına kavuşamayacaklardır.

Gelecek âyet-i kerîme ve tefsîri, bu gerçeği şöyle ortaya koymaktadır:

اِنَّ الَّذ۪ينَ يُجَادِلُونَ ف۪ى اٰيَاتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ اَتٰيهُمْ اِنْ ف۪ى صُدُورِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَا هُمْ بِبَالِغ۪يهِ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْبَص۪يرُ

“Şübhe yok: O kimseler ki, kendilerine gelmiş kesin bir delîl olmaksızın Elláh’ın âyetleri hakkında (Tevrât ve İncîl’de mezkûr Kur’ân ve evsáf-ı Muhammediyye (asm) hakkında) mücâdelede bulunurlar. Onların kalblerinde, aslâ yetişemeyecekleri kibirden başka bir şey yoktur. Sen hemen Elláh’a sığın. Şübhesiz O bi-hakkın işiten  ve görendir.”[379]

Lügat: muhammed, saltanat, dehş(e), kurt(a), dehşet, ediyye, mezkûr, millet, kibir