“b) Birinin daha önce devletin başındayken bulunduğu pozisyonu öne sürerek bütün işlerin, kendisi devletin başındayken başarıldığını iddiá ederek hak taleb etmesidir.

“Bu iki durum eğer söz konusu değilse; sâbık devlet başkanının gelişi, kendi başına ülkenin anayasal pozisyonunda herhangi bir değişikliğe yol açmaz.

“İşte aynı durum, Ísâ aleyhi’s-selâmın gelişi için de geçerlidir. Onun gelişi, nübüvvete son veren mührü yerinden kımıldatmayacaktır. Hadîsler bir yandan Resûlülláh (sav)’den sonra hîç bir peygamberin gelmeyeceğini ortaya koyarken, diğer taraftan Meryem oğlu Ísâ’nın ikinci kez geleceği konusunda haberler vermektedir. Bu, Hazret-i Ísâ’nın ikinci gelişinin peygamberliğe özgü görevleri icrâ etmek amacıyla olmayacağını açıkça göstermektedir.

“Aynı şekilde, Ísâ aleyhi’s-selâmın ikinci gelişi, Müslümânlar karşısına bir îmân-küfür mes’elesi çıkarmayacaktır. Hattâ, bugün bile eğer bir şahıs onun sâbık peygamber olduğunu inkâr ederse mürted olur. Bi’z-zât Resûlülláh (sav), onun peygamberliğine inanmış ve bütün ümmeti de daha başından onun bir mü’mini olmuştur. Aynı şey onun sonraki pozisyonu için de geçerli olacaktır. Müslümânlar onun yeni bir peygamber olduğuna inanmak zorunda olmayacak, Meryem oğlu Ísâ’ya, bugün inandıkları gibi, sâbık bir peygamber olarak inanacaklardır. Bu hâl, Hazret-i Muhammed (asm)’ın son peygamber olduğu inancına muhálif değildir.

“Bu ve diğer bir çok hadîslerden ortaya çıkan son hakíkat, fitnesini ortadan kaldırmak üzere Ísâ aleyhi’s-selâmın gönderileceği Deccâl’in Yahûdîler arasından olacağı ve kendisini ‘Mesîh’ olarak tanıtacağıdır. 

Lügat: peygamber, muhammed, nübüvvet, pozisyon, anayasa, übüvvet, gönder, inkâr, şekil