Her ne hâlse, bir kimse eğer Peygamberin hadîslerine inanıyorsa şuna teslîm olmak zorundadır ki; geleceği haber verilen kimse, Meryem Oğlu Ísâ’dır. Yok, eğer ehâdîs-i Nebeviyyeye inanmıyorsa, birilerinin geleceğine de inanmaması gerekir. Çünkü, bu ‘tekrâr geliş’ doktrini başka şeye değil, Peygamberin hadîslerine dayanmaktadır. Fakat, bu ne biçim iş, hadîslerde belirtilen özel tavsíflere gelince onları terk ediyorlar? Zîrâ, bu tavsíflere göre, geleceği bildirilen şahıs Meryem oğlu Ísâ’dır, ma‘nevî açıdan Mesîh’e benzeyen biri değil.

“Bu hadîslerden aynı sarâhatle ortaya çıkan diğer harekâta göre; Hazret-i Ísâ (as)’ın gelişi, yeni bir peygamberin gelişi şartlarını hâiz olmayacaktır. Çünkü, o ne vahiy alacak, ne Hazret-i Muhammed (sav)’in şerîatında bir değişiklik yapacak, ne insânları kendi peygamberliğine inanmaya çağıracak, ne de kendisini izleyecek ayrı bir ümmet oluşturacaktır. O, özel bir görevle gönderilecektir.”

Aynı husús, Allâme Âlûsî tarafından “Rûhü’l-Meánî”de şöyle zikr edilmektedir:

“Hazret-i Ísâ (as) indiğinde daha önceki peygamberliğini elinde bulunduracak, ondan mahrûm edilmeyecek; fakat önceki şerîati izlemeyecektir. Zîrâ, eski şerîat, hem onun için hem de diğer insânlar için yürürlükten kalkmıştır. O, şerîat-ı Muhammediyye (asm)’ı tüm ayrıntılarıyla izleme yükümlülüğünde olacak, dolayısıyla ne vahiy alacak, ne yeni bir ta‘lîmâtta bulunacak. Ancak, Resûlülláh’ın bir temsîlcisi ve ümmetinin yöneticilerinden bir  yönetici  olarak  görev  yapacaktır.”[376]

İmâm Râzî bu noktaya daha da açıklık getirerek şöyle demektedir:

Lügat: peygamber, muhammed, doktrin, harekât, allâme, ediyye, gönder