Şerh

îmâniyye, beş esâsât-ı İslâmiyye ve risâlet-i Muhammediyye (asm)’ı tasdîk etmekle ve mensûh olan Ísâ (as)’ın şerîatıyla değil nâsih olan şerîat-ı Muhammediyye (asm) ile amel etmekle; dîn-i Ísevî’nin hakíkatı ile hakíkat-ı İslâmiyye mezc olur. Bunun netîcesinde Müslümânlar büyük bir güç elde edip, şahs-ı Ísâ (as), şahs-ı Deccâl’i öldürdüğü gibi; Müslümânlar ve onlara iltihâk eden Ísevî rûhânîler de Deccâliyyet denilen inkâr-ı ulûhiyyet fikrini ma‘nen öldürecektir.

Üstâd Bedîuzzamân (ra) hadîs-i şerîfin sarîh ma‘nâsı olan Hazret-i Ísâ (as)’ın cism-i beşerîsiyle nüzûlünü tesbît ettikten sonra, bu hadîs-i şerîfin işârî ma‘nâsının külliyyetinden bir ferdini veyâ bir mâsadakını ifâde etmiştir. Ancak, sathî nazarlı kimseler, Bedîuzzamân Hazretlerinin bu cümlelerini yanlış anlayıp işârî ma‘nâ ile sarîhî ma‘nâyı biribirine karıştırıyorlar ve Hazret-i Ísâ (as)’ın cism-i beşerîsiyle nüzûlünü inkâr ediyorlar. 

Evet, dikkat edilse, Üstâd Bedîuzzamân (ra), “Şahs-ı Ísâ aleyhi’s-selâmın kılıncı ile maktûl olan şahs-ı Deccâl” cümlesiyle, hadîs-i şerîfin sarîh ma‘nâsı olan Hazret-i Ísâ (as)’ın bi’z-zât şahsı tarafından, bi’z-zât Deccâl’in şahsının öldürüleceğini ifâde etmiştir. Tâ ki, zihinler işârî ma‘nâyı düşünürken sarîhî ve muhkem ma‘nâyı inkâr etmesinler. Daha sonra hadîs-i şerîfin işârî ma‘nâsının külliyyetinden bir ferdini veyâ bir mâsadakını zikr eder. Şöyle ki:

“Şahs-ı Ísâ aleyhi’s-selâmın kılıncı ile maktûl olan şahs-ı Deccâl’in teşkîl ettiği dehşetli maddiyyûnluk ve dînsizliğin azametli heykeli ve şahs-ı ma‘nevîsini öldürecek ve inkâr-ı

Lügat: muhammed, dehş(e), beşerî, dehşet, dikkat, dürece, ediyye, âliyye, inkâr, zihin, âmiyy