Evet, doksân sene ma‘neviyyâtta terakkí eden ve yerde iken Arş’ta İsrâfîl (as)’ın azamet-i heykelini müşâhede eden böyle muhakkik ve ma‘neviyyât ehli bir zâtın, elbette sözü dînde hüccettir. O zâtın Kur’ân ve sünnete muhálefet ederek yalana tenezzül etmesi ise muhâldir.

8) Muhammed b. Resûl el-Berzencî, şöyle der:

“Kıyâmetin yakın olduğunu bildiren alâmetlerden biri de Ísâ (as)’ın   nüzûlüdür.”[331]

9) El-Bistamî, “el-Cefru’l-Ekber” adlı kitâbında der ki:

“Ísâ (as) yeryüzünde kırk yıl kalacak, Arablar içerisinde evlenecek, onun çocukları olacak. Ísâ (as)’ın askerlerinin mukaddimesinde Ashâb-ı Kehf olacaktır. Elláh (cc) onun zamânında Ashâb-ı Kehf’i diriltip ona yardımcı kılacaktır.”[332]

(Yukarıdaki cümlede geçen “Ashâb-ı Kehf” (mağaradaki insânlar) ta‘bîrinin Elláhu a‘lem bir te’vîli budur ki: Bu cümlede geçen “Ashâb-ı Kehf”, Kur’ân-ı Kerîm’in Kehf Sûresi’nde bahsi geçen Ashâb-ı Kehf değildir. Belki, Ashâb-ı Kehf’in hâline benzer mağara sáhibi mü’minlerdir ki; o zamânda Müslümânlar, kâfirlere karşı mağlûb olmaları sebebiyle onlar muvakkaten mağaralara sığınacaklar, daha sonra o mağarada yaşayan Müslümânlardan müteşekkil bir ordu, Hazret-i Mehdî ve Hazret-i Ísâ (as)’a yardım etmek üzere zuhûr edeceklerdir. İnşâelláh!) 

10) Muhyiddîn-i Arabî, “el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye” adlı eserinde Peygamberimizin bütün peygamberlerden üstün olduğunu, asıl peygamber o olduğunu ve şerîat-ı Muhammediyye

Lügat: mukaddime, peygamber, muhakkik, muhammed, mukaddim, tenezzül, elbette, teşekki, alâmet, bistam, ediyye, hüccet, sünnet, kâfir