ve söylendiği takdîrde bu söz -hâşâ- faydasız bir söz olurdu. Çünkü, ma‘lûm ve bedîhîdir ki, her cânlı ölümü tadacaktır ve her cânlının rûhunu kabz eden yine Elláh’tır. Elláh (cc), insânlardan veyâ peygamberlerden kimin hakkında özel olarak ‘Ben seni öldüreceğim’ söylemiştir ki Ísâ (as) hakkında da böyle bir sözü söylemiş olsun.

“O hâlde, âyet-i kerîmede geçen اِنّ۪ى مُتَوَفّ۪يكَ sözünden murâd, ‘Ben seni öldüreceğim’ demek değildir.

“b) Elláh (cc), Ísâ (as) hakkında  وَرَافِعُكَ kelimesini kullanmıştır. Bu durum,  kesin olarak bildiriyor ki, Elláh (cc), diğer peygamberlerden ayrı olarak Hazret-i Ísâ’ya özel bir muámele yapmıştır. Bu özel muámele de ancak وَرَافِعُكَ kelimesindeki كَ zamîri, Hazret-i Ísâ (as)’ın hem zâtına, hem de rûhuna râci‘ olmasıyla olur. Ya‘nî, Elláh der ki: ‘Yâ Ísâ! Ben seni hem rûhen, hem de bedenen katıma yükselteceğim.’ Eğer âyet-i kerîme böyle ma‘nâ edilmezse, o zamân Elláh, Hazret-i Ísâ hakkında niçin böyle bir kelime kullansın ki?.. Zâten her peygamber öldükten sonra Elláh, onun rûhunu kendi katındaki yüksek bir makáma çıkarıyor. 

“c) وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ ‘Onlar (Yahûdîler) onu öldürmediler ve onu asmadılar’ cümlesinden sonra  بَلْ رَفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ‘Bi’l-akis Elláh, onu katına yükseltti’ cümlesini getirmek, yukarıda zikr edilen ma‘nâyı, ya‘nî Hazret-i Ísâ (as)’ın hem rûhen, hem de bedenen göklere yükselmesini kesin olarak bildiriyor.